طراحی الگوی برندسازی کارفرما بر مبنای انتظارهای نیروی انسانی مستعد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دکتری، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/jibm.2021.290030.3665چکیده
هدف: این پژوهش با هدف خلق و آزمون الگوی برندسازی کارفرما، از دیدگاه نیروهای انسانی مستعد شرکتهای فعال در بازار کار تهران اجرا شده است.روش: پژوهش پیش رو با بهرهگیری از روش پژوهش آمیخته اجرا شده است. ابتدا با استفاده از رویکرد کیفی نظریه دادهبنیاد، الگوی برندسازی کارفرما طراحی شد، سپس در رویکرد کمّی، به آزمون مدل اقدام شد. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته با 25 نفر از نیروهای انسانی مستعد و توزیع 437 پرسشنامه بر اساس الگوی طراحیشده گردآوری شدند. روش تجزیه و تحلیل دادههای مصاحبه، کدگذاریهای باز، محوری و انتخابی و استفاده از مدل استراس و کوربین در نرمافزار 10Nvivo بود. در بخش کمّی نیز، از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزارهای اسپیاساس نسخه 25 و آموس نسخه 24 استفاده شد.یافتهها: یافتههای بخش کیفی به طراحی الگوی برندسازی کارفرما بر مبنای دیدگاه نیروی انسانی مستعد در بازار کار تهران منجر شد و پس از تأیید روایی و پایایی آن، فرضیههای بخش کمّی تدوین شدند. آزمون فرضیهها، نشاندهنده اعتبار مدل بود.نتیجهگیری: تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که انتظارهای متقابل فرد، شغل و سازمان به تجربه برند کارفرما میانجامد. این تجربه در کنار شرایط زمینهای (منابع قدرت سازمان، الزامات اجرایی برندسازی کارفرما، متولیان برندسازی کارفرما و زیرسیستمهای مدیریت منابع انسانی) و شرایط مداخلهگر (پرسونای کاندیدهای شغلی، بازاریابی محتوای کارفرما و مشکلات برندسازی کارفرما) به انتخاب راهبردهای کارفرما در وعده برند و راهبردهای نیروی کار در تصمیم به ماندن یا ترک سازمان منجر شده و به پیامدهای برندسازی کارفرما ختم میشود.