تقویت ریزساختار کامپوزیت چوب گچ با کربنات کلسیم اصلاحشده، سولفانات و نشاسته بهمنظور کاهش جذب آب و افزایش مقاومت مکانیکی
نویسندگان
1 گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
2 گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
3 گروه مهندسی عمران-سازه، دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
4 گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
doi
10.22059/jfwp.2024.367884.1267چکیده
این تحقیق جهت سبکسازی، مقاومسازی چوب گچ بههمراه کمکردن تمایل آن به جذب آب انجام شده است. بدینمنظور، ابتدا اثر متغیر الیاف رنگبری نشده و سپس اثر متغیرهای کربنات کلسیم اصلاحشده با اسید استئاریک، لیگنوسولفانات، پلیونیل الکل، نشاستة ذرت و تاپیوکا بر روی مقاومت خمشی نمونه ها بررسی شد. این مواد افزودنی در سطوح مختلف به گچ اضافه شد تا مقدار بهینه جهت بهبود خصوصیات تخته گچ از جمله مقاومت خمشی با آزمون و خطا بهدست آید. مقاومت فشاری، جذب آب، چگالی و ریز ساختار نمونه های تیمارهای بهینه بررسی شد. نتایج نشان داد اسید استئاریک، یکلایة پوششی بر ذرات کربنات کلسیم ایجاد و دسترسی رطوبت را تا حدود 1/1 برابر در الیاف رنگبری نشده نسبت به نمونه های شاهد به حداقل میرساند. مقاومت فشاری در کلیة تیمارهای خمیر رنگبری نشده نسبت به نمونه های شاهد افزایش داشت و این افزایش در نشاسته تاپیوکا مشهودتر بود و نسبت به نمونه های شاهد 2/3 برابر شد. در نهایت، تصاویر میکروسکوپ الکترونی توزیع یکنواخت الیاف و بلورهای گچ و در نتیجه بافت همگن و اتصال مناسب بین آنها را نشان داد. حتی با توجه به اینکه نمونه های تیمارهای بهینه در رده چگالی کم (0/74 گرم بر سانتیمتر مکعب) قرار گرفتند، ولی مقاومت فشاری بیشتری نسبت به حداقل مقدار استاندارد داشتند. تخته گچ های تولید شده دارای حداقل مقاومت استاندارد و جذب آب مناسبی می باشند.