تبیین جایگاه علویان سوریه در سناریوهای پس از بحران
نویسندگان
1 انشیار گروه جغرافیا،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات،تهران-ایران
2 دانشجوی دکترای جغرافیای سیاسی(مطالعات جنوب غرب آسیا)، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات،تهران
3 استادیارگروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران-ایران
doi
10.22124/wp.2018.3092چکیده
شکلگیری انقلابهای مردمی و تحولات سیاسی در جهان عرب که کشورهای مختلف شمال آفریقا و خاورمیانه را در برگرفته، در حال دگرگونی معادلات سیاسی، امنیتی و ساختار قدرت و موازنه قوا در منطقه خاورمیانه است. رسیدن موج رستاخیز عربی به سوریه و شروع اعتراضات داخلی و گسترش بحران، این کشور را صحنهای برای مبارزه گروههای متعدد نظامی با یکدیگر و دولت علوی، یکه تازی گروههای شبه نظامی خارجی مانند داعش،دخالت مستقیم و غیر مستقیم قدرتهای منطقهای و رویارویی قدرتهای جهانی مبدل ساخته است. مجموعه عوامل موثر بر تشدید بحران سوریه و تداوم آن به بیش از هفت سال، ترسیم فضای آینده این کشور را با ابهام روبرو ساخته است. مقاله حاضر با طرح این سوال که؛شیعیان علوی در سناریوهای مطرح برای آینده سوریه از چه جایگاهی برخوردارند؟ سعی دارد با روش توصیفی-تحلیلی و با بهرهمندی از مطالعات کتابخانهای به تبیین جایگاه علویان در سناریوهای احتمالی برای آینده سوریه بپردازد. در این راستا فرضیهای تحت عنوان؛ در صورت برکناری دولت بشاراسد، نقش شیعیان علوی در صحنه قدرت سیاسی سوریه کمرنگ خواهد شد، مطرح گردید. مطالعات صورت گرفته بیانگر این واقعیت است که با توجه به شرایط قومی و مذهبی حاکم بر سوریه و قرار گرفتن حکومت بشاراسد در محور مقاومت و ارتباط تنگاتنگ با ایران شیعی، هرگونه تغییر و تحول سیاسی در سوریه و تضعیف موقعیت حکومت علوی بشاراسد، از قدرت و نفوذ علویان کاسته خواهد شد و با خارج شدن سوریه از محور مقاومت، علویان سوریه در انزوا قرار خواهند گرفت.