مدلسازی استراتژی تنوعبخشی در شرکتهای چند کسبوکاره خصوصی ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت استراتژیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 استاد، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 استاد، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22059/jibm.2019.288758.3638چکیده
هدف: هدف این پژوهش یافتن سازوکارهای اتخاذ و اجرای استراتژی تنوعبخشی در شرکتهای چند کسبوکاره ایرانی در قالب الگوی محتوا، بستر و فرایند است. تنوعبخشی از دیدگاه مدیران ارشد کاویده شده تا مقولههای اصلی و تأثیرگذار آن شناسایی و الگوی آن جهت بهینهسازیهای آینده در هولدینگهای ایرانی احصا شود. روش: روش پژوهش کیفی بوده و با روش تحلیل داده بنیاد نظاممند اجرا شده است. جامعه هدف مدیران و کارشناسان ارشد حوزه استراتژی شرکتهای چند کسبوکاره ایرانی است که در فرایند و تصمیمات تنوعبخشی در سازمآنهایشان مشارکت داشتند. با نمونهگیری ترکیبی هدفمند، گلوله برفی و نظری و پس از 25 مصاحبه عمیق، اشباع نظری حاصل شد. یافتهها:: تحلیل دادهها نشاندهنده این است که شرایط عِلّی انگیزههای فردی، سازمانی، اقتصادی و کاهش ریسک و شرایط مداخلهگر میزان ثبات محیط کلان، میزان وجود نهادهای تسهیلگر، وضعیت قوانین و سیاستهای حامی و محیط مستعد فرصتجوییهای ویژه پدیده تنوعبخشی کسبوکار را در بستر میزان بلوغ در چرخه عمر سازمانی، منابع سازمان، قابلیتهای سازمان، مهارت و تفکر استراتژیک مدیران ارشد و جهتگیریهای استراتژیک سازمان شکل میدهند. این پدیده با گامهای گزینهسازی، گزینهگزینی، مشخص کردن استراتژی ورود، هولدینگسازی و نهادینه و سیستماتیکسازی اجرایی شده و به پیامدهای مثبتی مانند عملکرد مالی بالاتر، کاهش ریسک، قدرت، رشد و توسعه و سایر پیامدهای مشابه میانجامد. نتیجهگیری: برای موفقیت اجرای استراتژی تنوعبخشی میبایست به مقولههای مهم 27 گانه و مفاهیم مرتبط با آنها توجه کامل داشت و با آگاهی کامل از آنها بهصورت مناسب بهرهبرداری نمود.
