ارزیابی انتشار فرمالدهید تخته‌فیبرهای دانسیته متوسط ساخته شده با مواد تثبیت‌کنندة دوست‌دار محیط‌زیست و الیاف پسماندة ریشة شیرین‌بیان

نویسندگان

1 گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

2 گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

3 گروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

4 گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

5 گروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

doi
10.22059/jfwp.2023.361128.1256
چکیده

انتشار ترکیبات آلی فرّار از جمله فرمالدهید از معایب مهم و شناخته شده فرآورده‌های چوبی است. هدف از این مطالعه اندازه‌گیری مقدار گاز فرمالدهید آزاد شده از تخته فیبر‌های دانسیته متوسط ساخته شده و کاهش انتشار آن با افزودن مخلوطی از الیاف و مواد تثبیت کننده می‌باشد. بدین‌منظور با اختلاط پسماند عصاره‌گیری شدۀ ریشۀ شیرین‌بیان و دو نوع مواد تثبیت کننده تیمارهای تخته فیبر دانسیته متوسط ساخته شدند. سپس با استفاده از روش دسیکاتور، میزان انتشار گاز فرمالدهید از هر نمونه برحسب میکروگرم فرمالدهید بر میلی‌لیتر محلول محاسبه گردید. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهند در تیماری که نسبت اختلاط الیاف صنعتی به الیاف پسمانده ریشة شیرین‌بیان 70 به 30 می‌باشد و چسب اوره فرمالدهید با مواد تثبیت کننده‌های سنتی (آلوم، صمغ کتیرا و عصاره برگ گردو) اصلاح شده است، کمترین انتشار فرمالدهید اندازه‌گیری شده است. همچنین تیمار شاهد (100 درصد الیاف صنعتی و چسب خالص اوره فرمالدهید) بیشترین انتشار فرمالدهید را دارد. بنابراین اگر الیاف پسماندة ریشة شیرین‌بیان با الیاف کارخانه ترکیب شود و چسب اوره فرمالدهید با تثبیت کننده‌های سنتی نوع اول (عصارة میوه بلوط، کات کبود، صمغ بادام کوهی) و نوع دوم (عصارة برگ گردو، آلوم، صمغ کتیرا) اصلاح شود، مقدار انتشار گاز فرمالدهید به‌میزان بیش از 50 درصد کاهش می‌یابد. در نتیجه، تیمار اصلاح شده با تثبیت کننده‌های سنتی، بهینه‌ترین نوع تیمار در برابر کاهش انتشار فرمالدهید محسوب می‌شود.