کاربرد سیلیکون در القای مقاومت سیستمیک علیه بیماری بلایت فوزاریومی خوشة گندم
نویسندگان
1 استادیار، بیوتکنولوژی گیاهی، گروه گیاهپزشکی و پژوهشکدة زیست فناوری گیاهی، دانشگاه زابل
2 استادیار، بیماریشناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشگاه زابل
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، بیماریشناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل
4 استادیار، گروه زیستشناسی، دانشکدة علوم پایه، دانشگاه زابل
doi
10.22059/jbioc.2014.53673چکیده
در این تحقیق اثر غلظتهای مختلف سیلیکون (صفر، 2، 4 و 6 میلیمولار) بر بیان چند ژن مرتبط با بیماریزایی و فعالیت تعدادی آنزیم آنتیاکسیدان مطالعه شد. گیاهان در مرحلة خوشهدهی از طریق محلول خاک تیمار شدند. سپس، گیاهان تیمارشده با 1 میلیلیتر سوسپانسیون اسپور قارچ حاوی 106 ماکروکنیدی به روش تزریق در زیر محل خوشه، مایهزنی شدند و در بازههای زمانی صفر، 24، 72 و 120 ساعت پس از تلقیح، برداشت نمونه برای اندازهگیری فعالیت آنزیمی و بیان ژن انجام شد. نتایج نشان داد که شدت بیماری در گیاهان تیمارشده در مقایسه با شاهد کاهش داشت. آنالیز بیوشیمیایی نشان داد که فعالیت دو آنزیم پراکسیداز و پلیفنل اکسیداز در تمام غلظتها افزایش یافت. نتایج آنالیز مولکولی نشان از افزایش سطح بیان ژنهای بتا ـ 1 و 3 گلوکاناز و اگزالات اکسیداز در گیاهان تحریکشده با سیلیکون در غلظت 6 میلیمولار در بازة زمانی 120 ساعت بعد از مایهزنی داشت. بهطور کلی، نتایج این تحقیق نشان میدهد که سیلیکون میتواند مقاومت گیاهان در برابر عوامل بیماریزای قارچی را از طریق مقاومت اکتسابی سیستمیک افزایش دهد.
