طراحی الگویی جهت اخذ سهم بیشتر از بازارهای بینالمللی برای محصولات تصویری و سینمایی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانه، گروه مدیریت امور فرهنگی و مدیریت رسانهای، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مطالعات اروپا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استاد، گروه مدیریت امور فرهنگی و مدیریت رسانهای، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jibm.2020.300047.3806چکیده
هدف: سینمای ایران با وجود موفقیتهای چشمگیر در جشنوارههای بینالمللی، در کسب سهم از بازارهای جهانی ناموفق بوده است. این تحقیق بینرشتهای، ضمن بررسی عوامل موثر بر ورود سینمای ایران به بازارهای بینالمللی، تلاش میکند دریابد محصول سینمای ایران در چه بستری تبلور یافته، چه گامهایی را برای کسب سهم از بازارهای بینالمللی پیموده و برای این منظور چه اقدامات برنامهریزیشدهای باید صورت گیرد تا بتوان فاصله آن را با کشورهای صاحب سهم در بازارهای جهانی مشخص کرده و در جهت پیشبرد هدف بینالمللیشدن، راهکارهای لازم را ارائه داد. عوامل کلان اثرگذار بر کلیه کسب و کارها به طور عام و عوامل خاص این کسب و کار مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت، پیامدهای چنین راهکارهایی روشن میشود. از این رو، هدف از انجام این تحقیق، ارائه الگویی جامع برای ورود محصولات تصویری و سینمایی ایران به بازارهای بینالمللی است. روش: این تحقیق کیفی-اکتشافی با اتکا به الگوی نظاممند اشتراوس و کوربین درباره نظریهپردازی دادهبنیاد با استفاده از 23 مصاحبه با متخصصان شامل مدیران و عوامل سینمایی، فعالان عرصه پخش بینالمللی محصولات تصویری و اساتید رشتههای مدیریت رسانه و مدیریت بازاریابی انجام شده است. یافتهها:: : الگوی ارائهشده، نقشهای فراگیر از شرایط حال حاضر محصولات تصویری و سینمای ایران از منظر امکان ورود به بازارهای بینالمللی فراهم کرده و جوانب مختلف آن را بررسی کرده است. نتیجهگیری: یکجانبهنگری، عدم وجود روح جمعی و عدم تخصصگرایی مانع از اقدامی صحیح برای ورود سینمای ایران به بازارهای بینالمللی بوده است. نادیدهگرفتن لزوم صنعتیشدن سینما و عدمتوجه به قدرت رسانهای آن، و صرف اتکا به بازاریابی و بازرگانی که آن هم بهدرستی انجام نمیشود، مانع از آن شده تا سینمای ایران بتواند سهمی از بازارهای جهانی را از آن خود کند. اما ورود فیلمهای ایرانی به بازارهای بینالمللی به عنوان پرچمدار فرهنگ و هنر میتواند هویت ملی کشور را بازنمایی کرده و به حفظ اعتبار کشور در عرصه دیپلماسی عمومی کمک کند. همچنین، کارکرد تجاری سینما به شرط تکمیلشدن چرخه صنعتی آن، منبع مهمی برای رشد صادرات غیرنفتی و کمک به استقلال اقتصاد کشور از نیاز به ارز حاصل از صادرات نفت خواهد بود.
