ارزیابیِ انتقادی نگاه مکتب انگلیسی به «گسترش جامعة بینالمللی»
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22124/wp.2018.2790چکیده
«جامعه بینالمللی» مفهوم کانونیِ مکتب انگلیسی است، که پژوهندگانِ آن از سه منظر بدان نگریستهاند: ساختاری؛ نهادی؛ و تاریخی. در رویکرد تاریخی به «جامعه بینالمللی»، گسترش تاریخیِ جامعه بین المللی مطرح شده است. در این نوشتار، در ابتدا، برداشت کلاسیک مکتب انگلیسی درباره گسترشِ جامعه بینالمللی به طور اجمالی معرفی می گردد. سپس از طریق تحلیل محتوای آثار دانشپژوهان مکتب انگلیسی، تلاش میشود سیرتحول سیر تطور آرای آنها درباره گسترش جامعه بینالمللی بازشناسی شود. در این چارچوب، استدلال میشود که از همان ابتدای طرحِ انگارة گسترش جامعه بینالمللی، دو نسلِ متمایز از شرحها/نقدکاویها در درون مکتب انگلیسی بر گسترش جامعه بینالمللی سربرآورده اند: نخست، آنهایی که برداشت کلاسیک درباره گسترش جامعه بینالمللی را مفروض گرفته اند؛ و دوم، آنهایی که با ارایۀ بدیل مفهومی در چارچوب مکتب انگلیسی عملاً کوشیده اند گامی به فراسوی برداشت کلاسیک درباره گسترش جامعه بینالمللی بردارند. نویسنده، پس از ارزیابیِ دیدگاه های این دونسل، به این جمع بندی می رسد که کفایت و کمالیافتگیِ گسترش جامعه بینالمللی مستلزمِ ورود به عرصهای فراتر از نظریه مکتب انگلیسی در روابط بین الملل است. در پایان، پس از ارزیابیِ انتقادی این دو نسل، تلاش میشود که در قالب نوعی جمعبندی، استدلال نگارنده دربارۀ امکانهای پژوهشِ نظریِ برآمده از نتایجِ این نوشتار پیش روی خواننده قرار گیرد.