نقش رابطه گرایی مشتری در ادراک منافع رابطه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز.، ایران
doi
10.22059/jibm.2020.296850.3766چکیده
هدف: پژوهش حاضر، پاسخ به این پرسش است که آیا مشتریان با سطوح مختلف رابطهگرایی، ادراک یکسانی از منافع رابطه دارند؟روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی است و در زمره پژوهشهای توصیفی قرار میگیرد. مشتریان خدمات، جامعه آماری این پژوهش بودند و اعضای نمونه، به روش غیراحتمالی و نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهکمک پرسشنامه الکترونیکی، از 543 نفر نظرسنجی به عمل آمد. روایی ابزارهای اندازهگیری، به سه روش روایی محتوا، همگرا و واگرا تأیید شد و پایایی آنها با استفاده از آلفای کرونباخ، پایایی مرکب و میانگین واریانس تبیین شده، به اثبات رسید. مدلسازی به روش معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تأییدی در نرمافزار AMOS انجام گرفت و فرضیههای پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه در نرمافزار SPSS آزمون شد. بهمنظور اطمینان از کفایت دادهها، برای انجام تحلیل عاملی، از شاخص کایزر ـ میر ـ الکین و آزمون بارتلت استفاده شد.یافتهها: نتایج آزمون فرضیهها به روش تحلیل واریانس یکطرفه، نشان داد که انواع چهارگانه منافع رابطه در سطوح مختلف رابطهگرایی مشتری یکسان نیست و تفاوت آنها از نظر آماری معنادار است. بر همین اساس، تفاوت مشتریان در ادراک منافع اعتماد در سطح معناداری 05/0 و در ادراک منافع اجتماعی، منافع رفتار خاص و منافع احترام در سطح معناداری 001/0 تأیید شد.نتیجهگیری: همه مشتریان منافع رابطه را بهطور یکسان درک نمیکنند. هرچه رابطهگرایی مشتری بیشتر باشد، منافع اعتماد، منافع اجتماعی، منافع رفتار خاص و منافع احترام ادراک شده از رابطه بیشتر خواهد بود.
