فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اتصالات از اجزای مهم هر سازه هستند و استحکام آنها تضمین‌کنندۀ استحکام سازه است. روش‌های متفاوتی برای تقویت اتصالات مبلمان وجود دارد که با توجه به موقعیت و شکل اتصال از آنها استفاده می‌شود. یکی از روش‌های تقویت اتصالات گوشه‌ای، استفاده از نبشی چوبی است. در این پژوهش تأثیر جنس و حالت فیزیکی نبشی چوبی بر ظرفیت لنگر خمشی اتصال L شکل زیر بار کشش قطری بررسی شده است. به این منظور اتصال‌های L شکل با گونۀ راش با اتصال کام و زبانه ساخته شدند. برای تقویت اتصال‌ها از نبشی با گونۀ راش و صنوبر استفاده شد. نبشی برای گونۀ راش در سه سطح (بدون شیار، با شیار 5/0 و 1 سانتی‌متر) و برای گونۀ صنوبر در دو سطح (بدون شیار و شیار 1 سانتی‌متر) به‌عنوان متغیر انتخاب شد. از اتصال بدون نبشی برای مقایسه استفاده شد. براساس نتایج تجربی، استفاده از نبشی تأثیر معنی‌داری بر ظرفیت تحمل تنش اتصال داشته است. اختلاف معنی‌داری بین جنس گونۀ نبشی مشاهده نشد. بیشترین ظرفیت تحمل تنش اتصال مربوط به اتصال تقویت‌شده با نبشی از گونۀ صنوبر و شیار 1 سانتی‌متر به میزان 3/30 مگاپاسکال و کمترین ظرفیت تحمل تنش مربوط به تیمار شاهد به میزان 06/6 مگاپاسکال بود. نتایج تحلیل عددی نشان داد که بیشینۀ تنش در اتصال‌های تقویت‌شده با نبشی در ناحیۀ شیار اعضای اتصال و همچنین خط چسب نبشی بوده است که این تمرکز تنش سبب شکست اتصال در این نقاط شده است.