اتباع عثمانی ولایت مکری و تقابل شه‌بندرخانۀ عثمانی و کارگزاری امور خارجۀ ایران در ساوج‌بلاغ مُکری در دورۀ قاجار (از اواسط قرن سیزدهم هجری تا پایان دورۀ قاجار)

نویسندگان

1 دکترای تاریخ ایران دورة اسلامی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 کارشناس ارشد تاریخ ایران دورة اسلامی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.30484/ganj.2023.3048
چکیده

هدف: تبیین جایگاه و اهمیت ولایت مکری در روابط دو کشور ایران و عثمانی و بررسی عملکرد شه‌بندرخانۀ عثمانی و کارگزاری وزارت خارجۀ شهر ساوج‌بلاغ درزمینۀ تابعیت و اتباع عثمانی ساکن مکریان.روش/ رویکرد پژوهش: پژوهش حاضر به‌روش تاریخی با تکیه بر اسناد و مدارک آرشیوی و با رویکرد تحلیلی و توصیفی انجام شده‌است.یافته‌ها و نتیجه‌گیری: اهمیت سیاسی، نظامی و اقتصادی ولایت مکری (جنوب استان آذربایجان غربی) و اختلاف دو کشور ایران و عثمانی بر سر مالکیت برخی از مناطق آن باعث شد تا آن منطقه در دورۀ قاجار، عرصۀ تقابل سیاست‌های آن دو دولت باشد. یافته‌های پژوهش نشانگر آن است که مشکلات مرتبط با اتباع عثمانی ساکن این ولایت و هم‌چنین تلاش‌های دولت عثمانی برای تغییر تابعیت اهالی این منطقه بیشتر به‌دلیل منازعات مرزی و تلاش عثمانی‌ها برای الحاق قسمتی از خاک این ولایت به عثمانی بوده‌است.