مدلسازی ارزشیابی انتخاب برند در صنعت بانکداری
نویسندگان
1 دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، واحد ساری، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد فیروزکوه، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد ساری، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
doi
10.22059/jibm.2020.296065.3750چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل و شناسایی عوامل مؤثر بر انتخاب برند، از طریق ارزشیابی آن برند در صنعت بانکداری است. روش: روش بهکاررفته در پژوهش، روش آمیخته بود. روشهای آمیخته، از دو بخش کیفی و کمّی تشکیل میشوند. در بخش کیفی از روش گرندد تئوری و در بخش کمّی از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. ابزار جمعآوری اطلاعات بخش کیفی، مصاحبههای نیمهساختاریافته بود که دادههای این بخش، در سه مرحله باز، محوری و انتخابی کدگذاری شدند. اطلاعات بخش کمّی نیز، بهکمک توزیع پرسشنامه محققساختهای که روایی و پایایی آن به تأیید رسید، جمعآوری شد. گفتنی است، تحلیل دادهها بهکمک نرمافزار LISREL انجام گرفت. یافتهها: با توجه به کدهای احصاشده از مصاحبهها، در نهایت، 260 کد نهایی بهدست آمد که در قالب 90 مفهوم و 23 مقوله اصلی دستهبندی شدند. در این میان، در مطالعه کمّی، از طریق تحلیل رفتار مشتریان (پدیده محوری)، فعالیتهای نشان تجاری، عملکرد نشان تجاری، ارزشیابی مقایسهای نشان تجاری و ارزشیابی مبانی رفتاری نشان تجاری، برای متغیر ارزشیابی نشان تجاری شناسایی شدند. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای بخش کیفی (کدهای شناسایی شده)، ارتباط ابعاد با متغیرها و مدل معادلات ساختاری پژوهش به تأیید رسید و مشخص شد که متغیر شرایط علّی با ضریب اثر و ضریب معناداری قابل قبول، بر پدیده محوری اثرگذار است؛ پدیده محوری، شرایط زمینهای و عوامل مداخلهگر بر راهبردها تأثیرگذارند و راهبردها هم روی پیامدها اثر میگذارند. شاخصهای برازش مدل ساختاری، همگی مقادیر مجاز و مقبولی داشتند.