بررسی تأثیر ویژگی‌های شرکت‌های صادرکننده، ویژگی‌های معاملات صادراتی و تجربه در دعاوی تجاری از طریق متغیر میانجی مدیریت ریسک تجاری بر عملکرد صادرات (مورد مطالعه: شرکت‌های صادرکننده دارو در ایران)

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22059/jibm.2020.295657.3745
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر ویژگی‌های شرکت‌های صادرکننده، ویژگی‌های معاملات صادراتی و تجربه در دعاوی تجاری از طریق متغیر میانجی مدیریت ریسک تجاری بر عملکرد صادرات در شرکت‌های صادرکننده دارو در ایران، انجام شد. روش: این پژوهش، پیمایشی، کاربردی و به‌لحاظ هدف توصیفی است. جامعه آماری پژوهش را 48 شرکت صادرکننده دارو در ایران تشکیل می‌دهد. برای گردآوری داده‌های پژوهش از پرسش‌نامه مقاله جو و پک (2017) استفاده شده است که روایی محتوایی آن از دیدگاه صاحب‌نظران تأیید شد و  در خصوص آن، بومی‌سازی انجام گرفت. روایی هم‌گرایی آن به‌کمک روش‌های آماری به تأیید رسید. برای پایایی پرسش‌نامه، ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد و آزمون فرضیه‌های پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای SPSS25 و SmartPLS3 انجام شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که ویژگی‌های شرکت‌های صادرکننده، ویژگی‌های معاملات صادراتی و تجربه در دعاوی تجاری به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق متغیر میانجی مدیریت ریسک تجاری، بر عملکرد صادرات تأثیر مثبت و معنادار دارد. همچنین تأثیر مدیریت ریسک تجاری بر عملکرد صادرات مثبت و معنادار است. نتیجه‌گیری: تمام ده فرضیه پژوهش که روابط بین متغیرهای ویژگی‌های شرکت‌های صادرکننده، ویژگی‌های معاملات صادراتی و تجربه در دعاوی تجاری، مدیریت ریسک تجاری و عملکرد صادرات را بررسی کرده‌اند، تأیید شده‌اند. شرکت‌های صادرکننده دارو می‌توانند از نتایج پژوهش برای بهبود عملکرد صادرات خود استفاده کنند.