ارزیابی وضعیت سلامت جنگل در یک توده دست نخورده طبیعی راش آمیخته با استفاده از شاخصهای زادآوری و خشکدار (مطالعه مودی: حوزه آبخیز ماسوله)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استاد گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 کارشناسی ارشد علوم و مهندسی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.22059/jfwp.2021.323874.1166چکیده
پایش سلامت جنگل برای ارزیابی وضعیت در حال تغییر منابع جنگلی و ایجاد آگاهی از سلامت جنگل ضروری است. این پژوهش جهت پایش سلامت جنگل با استفاده از دو شاخص زادآوری و خشکدار در حوزه آبخیز ماسوله، استان گیلان انجام شد. به منظور جمعآوری دادهها در منطقهی مطالعه با استفاده از روش پایش سلامت جنگل، 20 قطعه نمونه به صورت خوشهای در دو دامنه ارتفاعی مختلف از سطح دریا در نظر گرفته شد. در هر خوشه وضعیت زادآوری گونهها بر اساس کیفیت نهالها و تقسیم آنها در دو گروه سالم و ناسالم، تعیین شد. ویژگیهای خشکدارها شامل قطر و مشخصات کیفی (نوع گونه، درجه پوسیدگی) اندازهگیری و ثبت شد. در منطقه مطالعه 80 درصد از نهالها سالم و 20 درصد ناسالم بودند. نتایج تجزیه واریانس تعداد زادآوری در هکتار در طبقات ارتفاعی نشان داد که بین تعداد نهالهای سالم و نهالهای ناسالم در طبقههای ارتفاعی مورد مطالعه، اختلاف معنیدار وجود دارد. بر اساس نتایج مطالعه حجم کل خشکدارها 44 مترمکعب در هکتار میباشد که حجم خشکدارهای افتاده و سرپا به ترتیب 34 و 10 مترمکعب در هکتار است. آنالیز واریانس صورت گرفته نشان داد بین حجم خشکدارها در هکتار در دو طبقه ارتفاعی در منطقه مورد مطالعه، اختلاف معنیداری وجود ندارد. اما در مورد تعداد در هکتار خشکدارهای مختلف در این طبقات ارتفاعی اختلاف معنیداری وجود دارد. بررسی کیفیت خشکدارها (افتاده و سرپا) نشان داد بیشترین درصد خشکدارها متعلق به طبقه پوسیدگی یک (81 درصد) است. بیشترین فراوانی خشکدارها نیز در طبقه قطری کمتر از 30 سانتیمتر مشاهده شد.