جامعهشناختی جنسیت در داستان نامههایی به آقا غوله
نویسندگان
1 دانشگاه بیرجند
2 دانشگاه بیرجند
3 دانشگاه بیرجند
doi
10.22099/jcls.2013.1144چکیده
هدف مقالهی حاضر بررسی داستان «نامههایی به آقاغوله» اثر محمدرضا یوسفی از منظری جامعهشناختی با تکیه بر نظریهی کنشِ متقابلِ نمادین است؛ روش استفاده شده در این پژوهش، روش تحلیل محتوایی است. با توجه به نظریهی جامعهشناسی انتخاب شده در چارچوب نظری پژوهش مؤلفههایی، به منظور تحلیل و تبیین جنسیت و جامعهپذیری جنسیتی در این داستان استخراج و تدوین نمودیم. این مؤلفهها عبارتاند از: «ویژگیهای زبانی»، «ویژگیهای رفتاری»، «موقعیتها» و «نمادها». این بدان معنی است که جنسیت و جنسیتیافتگی را میتوان در ویژگیهای زبانی و رفتاری شخصیتها و نیز موقعیتها و نمادهای خلق شده و انعکاس یافته در این داستانها مورد کاوش قرار داد. بدین ترتیب مسائلی همچون نحوهی معرفی نقشهای زن و مرد، تعامل شخصیتها با یکدیگر، خلق موقعیتها، کاربست نمادها و نظایر آن مورد تحلیل قرار گرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که داستان فوق سرشار از سوگیریهایی جنسیتی است که بسیاری از آنها در واقعیتِ اجتماعیِ خارج از داستان به شکل تبعیض آمیز رواج دارد.