تاثیر امنیت منطقه ای بر رفتارشناختی مجموعههای امنیتی مناطق
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مطالعات منطقهای دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه
2 دانشیار دانشکده روابط بین الملل، وزارت امور خارجه
3 دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبایی
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد جغرافیای دانشگاه زنجان
doi
10.22124/wp.2017.2386چکیده
امنیت منطقهای که از جمله مفاهیم محوری مکتب کپنهاگ و مورد تاکید باری بوزان و الی ویور را تشکیل میدهد، مجاورت و وابستگی متقابل امنیتی در خوشههای منطقهای را بسیار حائز اهمیت میپندارد. بهعبارتی دیگر، به دلیل اهمیت مولفههایی نظیر قطبش، ساختار آنارشیک، مرزها، باز بودن و ساخت اجتماعی، الگوی رفتاری مجموعههای امنیتی در مناطق مختلف و اتخاذ رویه همکاریجویانه در میان خود و مقابله با غیر بیش از پیش برجسته گردیده است. بر این اساس، پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که امنیت منطقهای چه تاثیری بر الگوهای رفتاری مناطق و مجموعههای امنیتی متشکل از آن دارد؟ فرضیه تحقیق این است که امنیت منطقهای به دلیل تاکید بر الگوی دوستی- دشمنی، بیناذهنی بودن امنیت، رژیمهای امنیت، آرایش واحدها و توزیع قدرت میان آنها منجر به تنظیم رفتار بازیگران در چارچوب مجموعههای امنیتی منطقهای میگردد. این مقاله با استفاده از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانهای و منابع اینترنتی به بررسی تاثیر امنیت منطقهای بر رفتارشناختی مجموعههای امنیتی مناطق پرداخته است. این مقاله به این نتیجه دست یافته است که اهمیت حفظ امنیت در سطح مناطق از سوی بازیگران و تصور آنان مبنی بر دفاع از خود بر مبنای الگوی دوستی و دشمنی و همکاری در چارچوب رژیمهای امنیت منجر به شکلگیری ذهنیت و عملکرد آنان در قالب مجموعه امنیت منطقهای گردیده است.