مقایسة نتایج تخمین تبخیر و تعرق واقعی حاصل از مدلهای متریک و سبال، با استفاده از تصاویر سنجندههای مودیس و ETM+
نویسندگان
1 دانشآموختة کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)
2 دانشآموختة کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)
doi
چکیده
افزایش محصول به تأمین نیاز آبی گیاه وابسته است؛ درنتیجه، تخمین درست نیاز آبی گیاه هم به تولید محصول کمک میکند و هم در مدیریت منابع آب تأثیر دارد. الگوریتمهای سبال و متریک از مهمترین و پرکاربردترین روشهای باقیماندة بیلان انرژی برای برآورد تبخیر و تعرق واقعی با استفاده از دادههای سنجش از دور محسوب میشوند. بر همین اساس، هدف از تحقیق حاضر بررسی نتایج تبخیر و تعرق واقعی با اجرای مدلهای متریک و سبال در دشت قزوین است. بهمنظور ارزیابی نتایج برآورد تبخیر و تعرق واقعی، از دو سنجنده با قدرت تفکیک زمانی و مکانی متفاوت (تصاویر سنجندة مودیس[1] ماهوارة ترا و سنجندة ETM+ ماهوارة لندست 7) استفاده شد. در این زمینه، دادههای ایستگاه هواشناسی قزوین و نیز دادهبرداری لایسیمتری، بهمنظور صحتسنجی نتایج الگوریتم متریک و سبال، بهکار رفت. نتایج مدلهای متریک و سبال با مجموع ده تصویر از تصاویر سنجندة مودیس ماهوارة ترا و سنجندة ETM+ ماهوارة لندست 7، با دادهبرداریهای لایسیمتری گیاه مرجع چمن در سال 1380 ارزیابی شدند. سنجندة مودیس با 88/0r =، 91/1 RMSE= و 85/0 SE= میلیمتر بر روز و سنجندة ETM+ با 00/1 r=، 91/0RMSE= و 09/0 SE= میلیمتر بر روز در مدل متریک، در مقایسه با مدل سبال، برآوردی دقیقتر از دادهبرداری لایسیمتر دارند و در این تحقیق، مدل متریک بهمنزلة مدل برتر برای برآورد تبخیر و تعرق واقعی در منطقة دشت قزوین توصیه میشود.