دولت ، فضای مجازی و آینده پژوهی پروبلماتیک های بازتولید قدرت در ایران پس از انقلاب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
3 استاد گروه علوم سیاسی ، دانشگاه اصفهان
doi
10.22084/rjir.2018.15779.2354چکیده
بر اساس نظریه های سنتی باز تولید قدرت ، دولت ها با استفاده از ابزارها و نهادهایی همچون مدرسه، رسانه های جمعی ، و سایر نهادهای اجتماعی تلاش می کند تا به بازتولید قدرت و تداوم صورت بندی های سیاسی اجتماعی موجود در جامعه مبادرت ورزند. از سویی فضای مجازی قلمروهای کنش را که زمانی محدود به جغرافیای سیاسی تحت حاکمیت دولتها بود به فراقلمروهای سیال غیرمکانمند، تغییر داده است. بالتبع ، روابط و مناسبات قدرت میان شهروندان و حاکمیتهای سیاسی نیز دستخوش تحول شده است. با مد نظر قرار دادن این تحول کلی،سوال اصلی مقاله فرا رو این است که پروبلماتیکهای موجود در فضای مجازی برای بازتولید قدرت توسط دولت در ایران چه مولفه هایی است و پیامدهای پروبلماتیک های مزبور چه خواهند بود؟ هدف این مقاله شناسایی مسئله هایی است که دولت در بازتولید قدرت و در قالب تولید معانی، و تداوم ارزش ها و هنجارها در عصر سلطه فضای مجازی با آن روبرو خواهد شد. دادههای این پژوهش به شیوه میدانی و اسنادی و با استفاده از مصاحبههای غیرساختار یافته، پرسشنامه خبره، فیشنویسی از متون و اسناد گردآوری شدهاند. همچنین از تکنیکدلفی به عنوان چهارچوب روشی مقاله استفاده شد. 8 عامل اصلی و14مولفه به عنوان پروبلماتیک های فضای مجازی در بازتولید قدرت دولت احصاء و استخراج گردید. نهایتا از جنبه سیاستگذاری عمومی مقاله حاوی این نگرش است که شناسایی پروبلماتیکهای موجود بیش از هرچیز می تواند این امکان را برای سیاستگذاران کشورفراهم سازد تا درکی عمیق از چالش های فرایند بازتولید قدرت در عصر جدید داشته باشند.