بررسی تأثیر سه محلول ضدعفونیکننده Septisurface، D.D.S.H و H2O2 بر آلودگی سطوح یونیت بخش ترمیمی دندانپزشکی
نویسندگان
1 دندانپزشک
2 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه پروتز ثابت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران.
4 استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران.
doi
10.22038/jmds.2015.5804چکیده
مقدمه: با توجه به گزارشهایی که از آلودگی یونیتهای دندانپزشکی، عوارض شناخته شده آن و اهمیت ضدعفونی سطوح دندانپزشکی مطرح است و به منظور مقایسه ضدعفونیکنندههای رایج در ایران، تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر سه محلول ضدعفونیکننده جدید بر آلودگی سطوح یونیت دندانپزشکی در بخش ترمیمی واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران انجام شد. مواد و روشها: تحقیق حاضر با طراحی تجربی بر روی 9 یونیت بخش ترمیمی انجام گرفت. در این تحقیق ابتدا پیش از ضدعفونی نمونهگیری به صورت کاملاً تصادفی انجام و سپس سطوح مورد آزمایش به وسیله یکی از محلولهای سپتی سورفیس (Septisurface)، آنیوس (D.D.S.H) و بایوسانی تایزر (H2O2) فعال شده ضدعفونی شد. سپس در سه زمان نمونهبرداری انجام و تعداد کلنیهای رشد یافته شمارش گردید. باکتریهای باقیمانده بعد از ضدعفونی به کمک تستهای اختصاصی شناسایی شدند. داده ها با استفاده از آزمون t زوجی و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شد (05/0α=). یافتهها: این تحقیق نشان داد تمامی نمونهها پیش از ضدعفونی دارای آلودگی باکتریایی بودند. استافیلوکوکوس اورئوس بیشترین فراوانی و استرپتوکوکوس پیوژن کمترین فراوانی را داشتند. این تحقیق نشان داد اختلاف معنیداری بین تعداد کلنیهای باکتریایی قبل و بعد از ضدعفونی با هر یک از سه محلول ضدعفونیکننده وجود دارد (001/0>P)، ولی اختلاف معنیداری بین خاصیت ضدعفونی کنندگی سه محلول سپتی سورفیس، آنیوس و بایوسانی تایزرفعال شده برای باکتریهای گرم مثبت نسبت به هم وجود ندارد (05/0<P). نتیجه گیری:سه ماده مورد استفاده در این مطالعه فرق معنیداری از لحاظ تاثیر روی باکتریهای گرم مثبت یافت نشد، هرچند که همگی آنها به طور معنی داری آلودگی سطوح را کم کردند.