تحول ساختار و سازمان نیروی انتظامی ایران درعصر قاجار(1175 تا 1304 ه ش)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت راهبردی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمین، خمین، ایران
3 استاد، گروه تاریخ دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.30484/ganj.2022.2947چکیده
هدف: واکاوی و تحلیل تحول ساختار، سازمان و تجهیزات نیروی انتظامی در عصر قاجار. روش/ رویکرد پژوهش: این پژوهش با روش تاریخی و به شیوه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از اسناد و مدارک آرشیوی و منابع کتابخانهای نوشته شده است.یافتهها و نتیجهگیری: ساختارهای آموزش نظامی و انتظامی دورۀ قاجار پس از شکست در جنگهای ایران و روس به سمت مدرن شدن سوق پیدا کرد. نخبگانی چون عباس میرزا، امیرکبیر و میرزا حسین خان سپهسالار به این روند سرعت بیشتری بخشید. در این فضا توجه به نوسازی نهادهای انتظامی و توسعۀ آن نیز اهمیت فوقالعادهای پیدا کرد چرا که امنیت عمومی و حفظ و حراست از مال، جان و ناموس افراد به یکی از اولویتهای نظامهای سیاسی بدل شد؛ هر چند در اجرای آن کاستیهای فراوان مشاهده گردید. تشکیل و تأسیس نظمیه و ژاندارمری و توجه بیش از پیش به آموزش های نوین انتظامی به تأسی از ساختارهای مدرن و غربیِ پلیس و توسط افسران سوئدی، روس و انگلیسی در ایران پایهگذاری شد.