کاربرد مدل تصمیم‌گیری گروهی M فازی پلیتوجنیک برای انتخاب تامین‌کننده در صنعت مراقبت‌های بهداشتی

نویسندگان

1 گروه ریاضی، دانشگاه مادورای کاماراج، مادورای، تامیل نادو، هند.

2 گروه ریاضی، کالج زنان جیاراج آناپاکیام (خودگردان)، پریاکولام، شهرستان تنی، تامیل نادو، هند.

doi
10.22105/dmor.2025.530543.1969
چکیده

هدف: تصمیم‌گیری در سیستم‌های صنعتی مدرن به‌طور فزاینده‌ای با چالش‌هایی نظیر عدم‌قطعیت، ابهام و تعارض میان معیارهای ارزیابی و دیدگاه‌های ذی‌نفعان متعدد مواجه است. رویکردهای موجود در تصمیم‌گیری فازی و نئوتروسوفیک، توانایی کافی برای نمایش کارآمد نظرات متناقض و ناهمگون در مسایل صنعتی مبتنی بر تصمیم‌گیری گروهی را ندارند. در این پژوهش، یک مدل تصمیم‌گیری گروهی M فازی پلیتوجنیک (PF-MGDM) پیشنهاد می‌شود که حاصل تلفیق نظریه مجموعه‌های پلیتوجنیک و ساختارهای گروهی M فازی بوده و توصیفی غنی‌تر از عدم‌قطعیت و تضاد ارایه می‌دهد.روش‌شناسی پژوهش: مدل پیشنهادی، یک چارچوب گام‌به‌گام برای ارزیابی گزینه‌های صنعتی توسعه می‌دهد که در آن، معیارهای کمی با قضاوت‌های کیفی خبرگان ادغام می‌شوند. کارایی این مدل از طریق یک مطالعه موردی در زمینه انتخاب تامین‌کننده نشان داده شده است؛ به‌گونه‌ای که مدل قادر است معیارهایی نظیر هزینه، کیفیت و پایداری را تحت شرایط عدم‌قطعیت به‌طور متوازن در نظر بگیرد.یافته‎ها: نتایج نشان می‌دهد که چارچوب تصمیم‌گیری گروهی M فازی پلیتوجنیک، سازگاری تصمیم‌ها را بهبود داده، تضادهای میان‌گروهی را به‌خوبی ثبت می‌کند و در مقایسه با روش‌های متعارف تصمیم‌گیری چندمعیاره فازی، رتبه‌بندی‌هایی مقاوم‌تر و قابل‌تفسیرتر ارایه می‌دهد. این پژوهش به گسترش دامنه نظری و کاربردی تصمیم‌گیری مبتنی بر پلیتوجنیک در محیط‌های صنعتی پیچیده کمک می‌کند.اصالت/ارزش افزوده علمی: این مطالعه نشان می‌دهد که چارچوب تصمیم‌گیری گروهی M فازی پلیتوجنیک، در مقایسه با روش‌های سنتی تصمیم‌گیری چندمعیاره فازی، موجب افزایش سازگاری و پایداری نتایج تصمیم‌گیری می‌شود.