باستانشناسی جنایی رویکردی انسانشناختی در بازیابی و بازشناسی مواد مجرمانه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد باستانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
2 استاد باستان شناسی دانشگاه مازندران
doi
10.22059/ijar.2017.65923چکیده
مشاهده خشونتهایی چون جنگها و نسلکشیها که در پایان قرن نوزدهم اوج گرفته بود، متخصصان بسیاری را واداشت تا برای شناخت و کاهش درد انسان تلاش کنند. باستانشناسان نیز با استفاده از تخصص خود یعنی بازیابی مدارک مادی مربوط به گذشته در بسترهای انسانی و خوانش آنها به این حوزه وارد شدند. باستانشناسی با کاوش گورهای دستهجمعی به بسترهای مجرمانه پرداخت و به سرعت توانست به عنوان دانشی با کارایی در زمینه بازیابی و بازسازی جنایتهای رویداده شناخته شود و در نهایت شاخهای به نام باستانشناسی جنایی شکل گرفت. در ایران تاکنون به این گرایش از باستانشناسی معاصر توجه نشده است. این نوشتار میکوشد با بررسی فعالیتهای صورتگرفته و مصاحبه با متخصصانی که با استفاده از این رویکرد علمی در شناخت و حل و فصل جنایتها تأثیرگذار هستند به معرفی این گرایش از باستانشناسی بپردازد و دیدگاههای موجود در این حوزه را مورد سنجش قرار دهد تا علاوه با ایجاد درکی جدید از نقش باستانشناسی معاصر در حل مسائل جوامع انسانی به چرایی عدم استفاده از باستانشناسی جنایی در جامعه دانشگاهی ایران بپردازد. باستانشناسی در این راستا با استفاده از قابلیتهای خود در زمینه بازیابی دقیق و بازسازی خشونت رویداده توانسته است در بررسی پروندههای جنایی موجود کمک کرده و تعریفی باستانشناسانه از جنایت ارائه کند.