رویکرد انقلاب اسلامی در حوزة سیاست خارجی و آیندۀ توسعة علم و فناوری در نظام شبکهای بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
doi
10.22084/rjir.2017.14091.2148چکیده
شکل گیری نظام جمهوری اسلامی درپی پیروزی انقلاب اسلامی، تحولی عظیم در عرصة سیاست بین الملل ایران ایجاد کرد. ماهیت ایدئولوژیک انقلاب که بر اساس آرمانهای اسلامی و نیز ضدیت با نظام سلطه شکل گرفت، باعث شد که آرمانگرایی اسلامی به یکی از پایههای اصلی ساختار جدید حاکم تبدیل شود. این آرمانگرایی در تلفیق با دومین پایة حکومت که جمهوریت آن بود، ساختاری پیچیده و چندوجهی را در عرصة سیاست بویژه در حوزة سیاست خارجی حاکم کرد. بر اساس این مهم جمهوری اسلامی ایران از سویی بدنبال استفاده از فرصتهای درون شبکه نظام جهانی و توسعۀ اقتصادی مبتنی بر علم و فناوری و از سوی دیگر در صدد به چالش کشیدن عوامل سلطه است. اما آیندۀ مطلوب توسعۀ علم و فنّاوری کشور مستلزم اتخاذ سیاست تعامل هوشمندانه با ارکان نظام جهانی شبکهای و پیشدستی در تعیین روندها و رویدادهای شکل دهنده به تحولات این نظام است. اولویتبندی در اهداف ملی، اعتمادسازی در تعاملات با سایر کنشگران، ایجاد زمینة اتحاد راهبردی با همسایگان و ایفای نقش سازنده در شبکههای منطقهای، ایفای نقش سازنده و اعتمادساز در نهادهای بینالمللی و تنظیم روابط با قدرتهای حافظ نظام جهانی بر اساس وابستگی متقابل و بازی برد-برد متغیرهای تشکیلدهندة راهبرد تعامل هوشمند است.تقویت همزمان توانمندیهای داخلی و ارائة این توانمندیها به دیگر اعضای شبکه زمینهساز پیشدستی کشور در شکل دهی به رویدادها و روندهای آینده است.