بررسی الگوی تولیدی سازههای جوامع محلی جنگلهای زاگرس (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرکرد
2 موسسه تحقیقات سازمان جنگلها و مراتع کشور
3 بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری
4 استادیار گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتمالانبیاء بهبهان
5 مربی پژوهش، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری
doi
10.22059/jfwp.2021.313317.1141چکیده
آنچه مردم محلی و روستاییان اطراف جنگل با هدفهای گوناگون و در جهت برآوردن نیازها و خواستههای خود طراحی میکنند، در مفهوم گسترده سازههای سنتی جوامع محلی قرار میگیرد. هدف از انجام این پژوهش شناسایی کامل سازههای تولیدی جوامع محلی در جنگلهای استان چهارمحال و بختیاری بود تا در درجه نخست این شناسایی به پیشرفت جایگاه و نقش جوامع محلی در جنگلهای زاگرس کمک کند و در درجه دوم با واکاوی الگوی تولید در این نظام تولیدی، بهترین شرایط برای استمرار تولیدات فوق معرفی و زمینههای ارتقاء شرایط ، برای این استمرار تعیین شود. بهمنظور جمعآوری اطلاعات در جامعه محلی از روش نمونهگیری گلولهبرفی استفاده شد. در بخش شناسایی سازههای تولیدی ، مهمترین دانشها و مؤلفههای محیطی که ورودی این سیستم را تشکیل میدهند، توصیف شدند و پس از آن در بخش واکاوی الگوی تولیدی تلاش شد ضمن معرفی معیارهای مناسب در ارزیابی فرآیند تولید، نیازمندیهای لازم بهمنظور ارتقاء الگوی تولید در بین جوامع محلی جنگلهای زاگرس معرفی شوند. نتایج نشان داد که از بین سه الگوی تولیدی ( دستی، ناب و چابک ) سازههای سنتی جوامع محلی بیشترین تناسب را با الگوی تولید دستی دارند. این درحالی است که الگوی تولید چابک در بیشتر معیارهای ارزیابی تولید بهترین الگوی فرایند تولید در اکوسیستمها را نشان داد. لازمه تغییر از الگوی دستی به الگوی چابک، درنظر گرفتن عدم اطمینانهای محیطی و اهرمی کردن اثر اطلاعات در مدیریت جنگلهای زاگرس است.