تبلیغات در صنعت جهانگردی در دورۀ پهلوی دوم (۱۳۲۰-1357)

نویسندگان

1 دکتری تاریخ ایران دورۀ اسلامی، گروه تاریخ دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.30484/ganj.2022.2918
چکیده

هدف: بررسی جایگاه تبلیغات سازمان جهانگردی در برنامه‌های عمرانی سوم تا ششم و شناسایی ابزارهای حکومت پهلوی برای تبلیغات جهانگردی.روش/ رویکرد پژوهش: روش این پژوهش تحلیلِ تاریخی با رویکرد توصیفی و تحلیلی مبتنی‌بر اسناد و مدارک آرشیوی و گزارش‌های دولتی است.یافته‌ها و نتیجه‌گیری: نتایج حاصل‌از این پژوهش نشان می‌دهد که حکومت پهلوی تا اواسط دهۀ چهل شمسی، باوجود جاذبه‌های متنوع جهانگردی در ایران، خط‌مشی سیاسی حکومت، کمتر متوجه تبلیغات برای جلب جهانگرد بود؛ زیرا دولت‌ها معتقد بودند که پیش‌از هرگونه اقدامی، تأسیسات و امکانات پذیرایی از جهانگردان باید در کشور مهیا شود و همواره انتشارات و تبلیغات جهانگردی پس‌از تهیه و تنظیم و اجرای طرح‌ها و برنامه‌های وسیع توسعۀ راه‌ها، تأسیسات و تسهیلات جهانگردی و آموزش خدمات جهانگردی اهمیت داشت.چاپ و انتشار کتاب‌های راهنمای جهانگردان، بروشور به زبان‌های مختلف، نقشۀ راه‌ها و شاه‌راه‌های جهانگردی، پوسترها و کارت‌پستال‌های آثار تاریخی کشور، تهیۀ فیلم و عکس از قطب‌های جهانگردی کشور، شرکت در نمایشگاه‌ها و برگزاری نمایشگاه‌های داخلی و خارجی و دعوت از روزنامه‌نگاران و فرهنگیان کشورهای دیگر ازجمله ابزارهای تبلیغات جهانگردی در دورۀ پهلوی دوم بود.