تحلیل رویه شورای امنیت در مدیریت نقض های شدید حقوق بشر

نویسندگان

1 استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی. تهران.

2 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی.

doi
چکیده

شورای امنیت سازمان ملل متحد مسئولیت اولیه حفظ صلح و امنیت بین ­المللی را بر عهده دارد. مباحث زیادی در باب نحوه مدیریت و قواعد حاکم بر شورای امنیت در بحران­های بین ­المللی در جهان به ویژه موارد نقض­های شدید حقوق بین­ الملل بشر مطرح شده است. از یک­سو؛ دیدگاه سنتی به صلح و امنیت بین ­المللی تغییر یافته و شورای امنیت سازمان ملل متحد وظیفه رعایت موازین حقوق بین­ الملل بشر را نیز بر عهده دارد. از سوی دیگر؛ جامعه جهانی با استفاده از حق وتو توسط اعضای دایم شورا در موارد نقض حقوق بین­ الملل بشر دچار تناقض گردیده است. این در حالی است که به باور بسیاری از تحلیلگران شورای امنیت می­ توانست با اقدام به موقع از نقض حقوق بین ­الملل بشر جلوگیری کند، حال آنکه؛ مواردی در دام سیاسی­ کاری افتاده و کاری از پیش نبرده است. این مقاله با رویکردی تبیینی  در پی پاسخ به این مساله بنیادین است که آیا مدیریت شورای امنیت در موارد نقض­های شدید حقوق بین ­الملل بشر منصفانه و مبتنی بر هنجارهای بنیادین در حقوق بین ­الملل بوده است و آیا توانسته است رویه­ ای مستقل از منافع اعضای دائم شورای امنیت در این موارد تدوین کند. مقاله حاضر، در صدد اثبات این فرضیه است که تعدیل رویه شورای امنیت در مدیریت نقض­ های شدید حقوق بین ­الملل بشر و تاثیرپذیری کمتر از مباحث سیاسی به منصفانه شدن آن منتهی می­شود.