اعتیاد و زوال زندگی: انسانشناسی رنج برای لب خط تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز
doi
10.22059/ijar.2015.59019چکیده
انسانشناسی رنج، جریان قوی درد، زوال زندگی، ساختار محرومکننده، سوژه تضعیف هدف از این پژوهش آن است که بتوان که با توسل به انسانشناسی رنج زندگیهای رنجمند، شکسته، کاهیده، خُردشده و لهشده را با تکیه بر پرسههایی در تجربه کار میدانی به نثری رنجمند بیاید. انسانشناسی رنج در باب اعتیاد حداقل باید چهار ویژگی داشته باشد: 1) ضد تقلیل به معتاد، 2) اولویت تجربه زیسته در زندگی شخص، 3) به نقد کشیدن ساختارهای اعتیادآور و 4) تعهد اخلاقی با رابطهای شفقتآمیز نسبت به دیگری. محله لب خط تهران انباشتی است از انسانهای بسیار با رنجهای بسیار، دارای فضاهایی با اتمسفرهایی از اعتیاد، درگیری و تعفن. انسانهای لب خطی، انسانهایی هستند مهاجر از جاهای دیگر ایران به قصد کسب درآمد در تهران، اما گرفتارشده در تخدیر و تحقیر، غرقشده در تعفن و تنزل، اسیرشده در بیماری و بیچارگی. در انسان نگاری تصویرهایی از کوچهها و تصویرهایی از اتاقها را با لحظاتی از زندگی چند نفر لب خطی در قطعهها و پارههای نوشتاری همراه خواهم کرد. در نهایت با خلق مفهوم جریان قوی درد سیاستهای کلان، خرد و شخصی را که در کار به زوال کشاندن زندگی یک لب خطی هستند ترسیم میکنم. هدف از این فرایند همدردی، مستندسازی و نقد است. شده. لب خط.