فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مطالعه حاضر، ابتدا ضایعات میگوی ببری سبز ( Penaeus semisulcatus ) توسط آنزیم آلکالاز با نسبت آنزیم به سوبسترای 100:1، تحت شرایط بهینه دمایی (55 درجه سانتی­گراد) و pH (7.5) به مدت 16ساعت تهیه شد و شاخص درجه هیدرولیز مورد بررسی قرار گرفت. هم‌چنین نمونه هیدرولیز شده در زمان 300 دقیقه هیدرولیز توسط غشا‌های الترافیلتراسیون با وزن‌های 3، 10 و 30 کیلودالتون جداسازی شد و 4 جزء پپتیدی به‌دست آمد. در ادامه، خاصیت ضد‌اکسیدانی (مهارکنندگی رادیکال‌های آزاد DPPH و ABTS ) و خاصیت ضد فشار خون پروتئین هیدرولیز شده و فراکسیون­های پپتیدی در غلظت­های مختلف اندازه‌گیری شد. درجه هیدرولیز طی 60 دقیقه اول پس از هیدرولیز بالاترین میزان را به خود اختصاص داد (95/0 ± 86/31%). نتایج مهار رادیکال DPPH نیز نشان داد که بالاترین میزان مهار‌کنندگی برای نمونه‌ی زیر 30 کیلودالتون در غلظت 10 میلی­گرم بر میلی­لیتر در حدود (15/0 ± 61/%69) بود . بالاترین میزان تخریب­کنندگی رادیکال ABTS نیز برای نمونه‌ی زیر 30 کیلودالتون در غلظت 2 میلی­گرم بر میلی­لیتر (15/0 ± 38/99%) مشاهده گردید . سنجش فعالیت مهارکنندگی آنزیم مبدل آنژیوتنسین I ( ACE-I ) نیز آشکار ساخت اگرچه همه نمونه‌ها توانایی مهارکنندگی ACE را دارا بودند (فعالیت بازدارندگی بین 53 - 12%)، بیش‌ترین میزان مهارکنندگی متعلق به جزء پپتیدی زیر30 کیلودالتون بود (53.23%). بطور کلی نتایج این بررسی نشان داد که پپتیدهای حاصل از هیدرولیز ضایعات میگوی ببری سبز می­تواند به عنوان یک ضداکسیدان طبیعی در فرمولاسیون غذاداروها مورد استفاده واقع گردد.