ارائه مدل کسبوکار تجارت اجتماعی برای صنعت گردشگری در ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
4 کارشناس ارشد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
doi
10.22059/jibm.2019.270519.3335چکیده
هدف: هدف این پژوهش شناسایی عوامل مؤثر در طراحی مدل کسبوکار تجارت اجتماعی برای صنعت گردشگری بهمنظور بهرهمندی از ارزشهای وب 0/2 است. روش: در این پژوهش بهمنظور شناسایی عوامل مؤثر بر مدل کسبوکار در تجارت اجتماعی، از روش فراترکیب استفاده شد و عوامل شناسایی شده با بهرهمندی از نظر خبرگان در 9 مؤلفه بوم مدل کسبوکار استروالدر و پیگنر (2010) دستهبندی شدند. سپس در بخش کمی بهمنظور آزمون فرضیهها و ارزیابی مدل پیشنهادی، از مدلسازی معادلههای ساختاری و برای اولویتبندی عوامل از آزمون فریدمن استفاده شد. یافتهها: 9 مؤلفه و 36 مفهوم بهعنوان عوامل مؤثر بر مدل کسبوکار تجارت اجتماعی در صنعت گردشگری شناسایی شدند. بر اساس نتایج، استفاده از زیرساخت اینترنت و فناوری وب 0/2 مشارکت میان کاربران و اعضای زنجیره تأمین را افزایش میدهد، موجب آسان شدن برقراری ارتباط میان آنها میشود و به شرکتها در خلق و ارائه ارزش پذیرفتنی به مشتریان کمک میکند. نتیجهگیری: این پژوهش به ایجاد وضوح و دانش بیشتر در رابطه با عوامل مؤثر بر طراحی مدل کسبوکار تجارت اجتماعی در صنعت گردشگری کمک میکند و به مدیران کسبوکارهای گردشگری در توسعه مدلهای کسبوکار تجارت اجتماعی بهمنظور توسعه صنعت گردشگری و کسب مزیت رقابتی یاری میرساند. علاوه بر این، مدیران و شاغلان صنعت گردشگری میتوانند با الهام از مدل کسبوکار ارائه شده، مدلی متناسب با سازمان خود طراحی کنند و از مزایای تجارت اجتماعی و فناوری جدید بهرهمند شوند.