وضعیت استناد در «پژوهش‌نامه» و «کتاب ماه کودک و نوجوان»‌

نویسندگان

1 پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش

2 پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش

doi
10.22099/jcls.2012.438
چکیده

هر پژوهش برایاینکه بتواند نقشی تأثیرگذار داشته باشد، بایدنتایجو گفته‌هایخود را چه به صورت هم­جهت و چه در جهت مخالف، بر پایه­ی پژوهش­های پیشین بنا کند. ادبیات کودک ایران نیز به عنوان یک علمنوپایدانشگاهی، برای توسعه­ی گستره­ی تحقیقی خود، نیازمند پژوهش­هایی است که اصول علمی ومستندسازی در آن­ها رعایت شده باشد.استنادفرایندیذهنی و فرهنگی و در عین حال عملی اجتماعی است. فهرست منابع مورد استناد نیز از مهم­ترین اجزای همه­ی آثار تحقیقی و تألیفی است و رفتار استنادی شامل چگونگیاستفاده از منابع، نوع تأکید بر موارد ویژه، تکرار کاربرد برخی منابع، گرایش بهمتونی که به زبانی خاص منتشر شده و... است. مقاله‌یحاضر، با ارائه‌ی توصیفی از وضعیت استناد در دو مجلّه‌ی تخصّصی ادبیات کودک (پژوهشنامه­ی‌ ادبیّات‌ کودک‌ و نوجوان‌ و ماهنامه­ی‌ کتاب‌ ماه‌ کودک‌ و نوجوان)‌ شیوه‌های استناد را در نقد‌ها و مقاله­های آن­ها بررسی کرده است.یافته­های پژوهش نشان داد، با توجه به لزومرعایت اصولنگارش علمی،وضعیت استناد در این دو نشریه، چندان مطلوب نیست.