تاثیر دهانشویه های حاوری نانوذرات فلزی بر ثبات رنگ کامپوزیت رزین
نویسندگان
1 استادیار ارتودانتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران
2 استادیار ارتودانتیکس، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران
3 دستیار تخصصی گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران
doi
10.22038/jmds.2014.3601چکیده
مقدمه: نشان داده شده است که دهانشویههای حاوی نانوذرات فلزی میتوانند به صورتی موثر در کنترل پلاک دندانی عمل نمایند. هدف از این تحقیق بررسی ثبات رنگ یک نوع ماده کامپوزیت بعد از مجاورت با چند محلول کلوئیدال حاوی ذرات نانو بود. مواد و روشها: ابتدا نمونههای کامپوزیتی تهیه و به مدت 24 ساعت در آب مقطر نگهداری شدند. سپس رنگ تمام نمونهها بر اساس سیستم CIELAB تعیین گردید (مرحله اول؛ ابتدای کار). در مرحله بعد، نمونهها به مدت 24 ساعت در دهانشویههای حاوی نانوذرات اکسیدتیتانیوم، اکسید روی، نقره، اکسید مس، کلرهگزیدین (کنترل مثبت) یا آب مقطر (کنترل منفی) غوطهور شدند و مجدداً سنجش رنگ انجام شد (مرحله دوم؛ بـعد از قرار دادن در دهـانشویه). سپس سـطح نمونهها تـوسط مسواک بـرقی به مدت 1 دقیقه تمیز شد و نـمونهها برای سـومین بار رنگسنجی شدند (مرحله سوم؛ پس از مسواک زدن). میزان تغییر رنگ در میان گروههای مختلف با استفاده از آزمون واریانس یک عاملی (ANOVA) و پس آزمون توکی مقایسه گردید. (05/0=α) یافته ها: آزمون ANOVA تفاوت معنیداری را در تغییر رنگ بین مراحل مختلف درمان در میان گروههای مختلف نشان داد (05/0P<). تغییر رنگ بین مرحله اول و دوم در دهانشویه های نقره و کلرهگزیدین به صورت قابل توجهی کمتر از دهانشویههای اکسید مس و اکسید تیتانیوم و در تمام گروهها به صورت قابل توجهی بیشتر از آب مقطر بود (05/0P<). تغییر رنگ بین مراحل اول و سوم در تمام گروههای دهانشویه از لحاظ آماری در یک سطح و به صورت قابل توجهی بیشتر از گروه آب مقطر بود (05/0P<). نتیجه گیری: دهانشویههای حاوی نانو ذرات فلزی تغییر رنگی در حد کلرهگزیدین و بیشتر نشان دادند. مسواک زدن تأثیر اندکی در برداشتن رنگ از روی نمونههای کامپوزیت داشت.