بررسی انواع اباتمنتهای پیچی در محل اتصال با فیکسچر با روش المان محدود در موقعیت دندان لترال
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، طراحی کاربردی، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان، ایران
2 استادیار گروه مهندسی مکاترونیک، دانشگاه تهران، پردیس بین الملل کیش، ایران
3 دندانپزشک
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک، طراحی کاربردی دانشکده علوم و مهندسی، دانشگاه صنعتی شریف، پردیس بین الملل کیش، ایران
doi
10.22038/jmds.2014.3630چکیده
مقدمه: هدف درمان ایمپلنتهای مدرن، علاوه بر موفقیتآمیز بودن کاشت ایمپلنت، فراهم آوردن عملکرد، زیبایی و پایداری، مشابه دندان طبیعی است. یکی از مشکلاتی که اغلب در ایمپلنتهای دندانی مشاهده شده و باعث عدم رضایت بیماران میگردد، شلشدن اباتمنت میباشد. لذا هدف این تحقیق، بررسی ویژگیهای مکانیکی، طراحی سطح تماس فیکسچر- اباتمنت، در سیستمهای ایمپلنتی با انواع اباتمنتهای پیچی (یک/دو تکه) بود. مواد و روشها: تحقیق حاضر، 5 نوع سیستم ایمپلنتی تجاری، با حدود 103 مدل سه بعدی مربوط به مجموعه فیکسچر- اباتمنت، را پس از مدلسازی دقیق و شبیهسازی تحت اثر بارهای استاتیکی، دینامیکی و سیکلی در موقعیت دندان لترال مورد تحلیل المان محدود قرار داد. یافتهها: به طورکلی اباتمنتهای پیچی یک تکه، مقاومت بالاتری نسبت به انواع همراه با پیچ نگهدارنده (دو تکه) در برابر شلشدگی نشان دادند. نتیجهگیری: توجه به طراحی قسمت اتصال و چگونگی طراحیهای داخلی فیکسچر و اباتمنت میتواند در میزان مقاومت به شل شدگی موثر باشد.
