هم خوانی سن تقویمی و مورفولوژی مهره های گردنی در رادیوگرافی لترال سفالومتری در جمعیتی از ایران
نویسندگان
1 دندانپزشک
2 استادیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران
3 استادیار گروه آمار حیاتی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران
4 استادیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران
5 دانشیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران
6 استادیار ارتودنسی، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران
doi
10.22038/jmds.2014.3533چکیده
مقدمه: در برنامهریزی درمانی برای بیماران ارتودنسی از مورفولوژی مهرههای گردنی برای بررسی بلوغ اسکلتی استفاده میشود. هدف این مطالعه بررسی رابطه سن تقویمی و مراحل بلوغ مهرههای گردنی بود. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 320 لترال سفالوگرام افراد در محدوده سنی 15-7 سال (160 پسر و 160 دختر) در شهر بابل مورد بررسی قرار گرفتند. افراد به 8 گروه سنی تقسیم شدند. از روش تغییریافته Baccetti برای بلوغ مهرههای گردنی (CVM) استفاده شد. ارزیابی شامل بررسی چشمی ویژگیهای مورفولوژیکی سه مهره گردنی (مهرههای دوم، سوم و چهارم گردن) بود. آنالیز دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS با ویرایش 20 انجام شد. (05/0P≤) معنیدار تلقی گردید. یافته ها: ضریب همبستگی اسپیرمن بین سن تقویمی و مراحل بلوغ مهرههای گردنی در کل نمونهها 841/0 (001/0P<)، در پسرها 839/0 (001/0P<)، در دخترها 873/0 (001/0P<) بود. نسبت درستنمایی مثبت برای تعیین مراحل بلوغ مهرههای گردنی در کلیه گروههای سنی، به جز گروه سنی 8-7 سال (در پسرها و دخترها) و گروه سنی 10-8 و 15-14 سال در دخترها، پایین بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد در جمعیت، مورد مطالعه روش CVM، در تعیین زمان شروع بلوغ قابل اعتماد است و علیرغم وجود ضریب همبستگی بالای بین سن تقویمی و مراحل بلوغ مهرههای گردنی، پایین بودن نسبت درستنمایی مثبت در بیشتر گروههای سنی، بیانگر این مسئله است که سن تقویمی نشانگر ضعیفی برای تعیین مراحل بلوغ است.