هم خوانی سن تقویمی و مورفولوژی مهره های گردنی در رادیوگرافی لترال سفالومتری در جمعیتی از ایران

نویسندگان

1 دندانپزشک

2 استادیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران

3 استادیار گروه آمار حیاتی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران

4 استادیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران

5 دانشیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران

6 استادیار ارتودنسی، مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران

doi
10.22038/jmds.2014.3533
چکیده

مقدمه: در برنامه‏ریزی درمانی برای بیماران ارتودنسی از مورفولوژی مهره‏های گردنی برای بررسی بلوغ اسکلتی استفاده می‏شود. هدف این مطالعه بررسی رابطه سن تقویمی و مراحل بلوغ مهره‏های گردنی بود. مواد و روش‏ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 320 لترال سفالوگرام افراد در محدوده سنی 15-7 سال (160 پسر و 160 دختر) در شهر بابل مورد بررسی قرار گرفتند. افراد به 8 گروه سنی تقسیم شدند. از روش تغییریافته Baccetti برای بلوغ مهره‏های گردنی (CVM) استفاده شد. ارزیابی شامل بررسی چشمی ویژگی‏های مورفولوژیکی سه مهره گردنی (مهره‏های دوم، سوم و چهارم گردن) بود. آنالیز داده‏ها با استفاده از نرم افزار SPSS با ویرایش 20 انجام شد. (05/0P≤) معنی‏دار تلقی گردید. یافته ‏ها: ضریب همبستگی اسپیرمن بین سن تقویمی و مراحل بلوغ مهره‏های گردنی در کل نمونه‏ها 841/0 (001/0P<)، در پسرها 839/0 (001/0P<)، در دخترها 873/0 (001/0P<) بود. نسبت درستنمایی مثبت برای تعیین مراحل بلوغ مهره‏های گردنی در کلیه گروه‏های سنی، به جز گروه سنی 8-7 سال (در پسرها و دخترها) و گروه سنی 10-8 و 15-14 سال در دخترها، پایین بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد در جمعیت، مورد مطالعه روش CVM، در تعیین زمان شروع بلوغ قابل اعتماد است و علی‏رغم وجود ضریب همبستگی بالای بین سن تقویمی و مراحل بلوغ مهره‏های گردنی، پایین بودن نسبت درست‏نمایی مثبت در بیشتر گروه‏های سنی، بیانگر این مسئله است که سن تقویمی نشانگر ضعیفی برای تعیین مراحل بلوغ است.