فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مطالعه حاضر تاثیر فیتوهورمون جیبرلین روی برخی فراسنجه های فیزیولوژیک ریزجلبک Tetraselmis suecica بررسی شد. کشت جلبک در شرایط استاندارد با محیط کشت گیلارد، دمای 2±25 درجه سانتی­گراد، شدت نور 16:8 (روشنایی/ تاریکی)، شوری 25 میلی گرم درلیتر و هوادهی 24 ساعته به مدت ده روز انجام شد. هورمون جیبرلین با غلظت های 10، 20، 40 و 60 میلی گرم در لیتر به محیط کشت جلبک­ها اضافه گردید سنجش فاکتور رشد، رنگدانه­ها، فاکتور­های فتوسنتزی و ترکیبات بیوشیمایی در مرحله رشد فاز لگاریتمی انجام گرفت. براساس نتایج بیشترین میزان رشد سلولی در تیمار 60 میلی­گرم در لیتر هورمون جیبرلین مشاهده شد اگرچه در سایر تیمارها نیز تفاوت معنی­داری با کنترل مشاهده شد( P<0/05 ). بیشترین میزان پروتئین و کربوهیدرات در تیمار 60 میلی گرم در لیتر هورمون جیبرلین مشاهده شد( P<0/05 ). میزان چربی کل نیز از 23/15 در کنترل به 53/18 در تیمار 60 میلی گرم در لیتر هورمون جیبرلین افزایش یافت( P<0/05 ). پتانسیل آنتی­اکسیدانی، رنگدانه­ها، فاکتورهای فتوسنتزی و وزن خشک نیز در غلظت 60 میلی گرم درلیتر هورمون جیبرلین نسبت به کنترل تفاوت معنی داری نشان دادند( P<0/05 ). بیشترین میزان کلروفیل a و b در غلظت­های 60 میلی گرم در لیتر هورمون جیبرلین مشاهده گردید. ( P<0/05 ) با توجه به یافته­ها می­توان گفت هورمون جیبرلین پتانسیل بالایی در تقسیم سلولی، تراکم نهایی، پتانسیل آنتی­اکسیدانی، اندازه سلول و ترکیبات بیوشیمیایی ریزجلبک Tetraselmis suecica دارد. همچنین جلبک فوق الذکر می­تواند نامزد مناسبی برای لارو آبزیان دریایی، داروها، آنتی اکسیدان­ها و منبع غنی از ترکیبات در سوخت­های زیستی مطرح باشد.