فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 سیر تاریخی ادبیات کودک در زبان فارسی نشان می­دهد که از دیرباز و حتی پیش از اسلام آثاری با محوریت کودکان به رشته­ی تحـریر در آمده است که البته بیش از همه جنبه­ی پند و اندرز در آن­ها دیده می­شود؛ از آن جمله می­توان به اندرز آذرباد مَهرَسپندان (تفضلی، 1377: 182) و یا پُس دانشن کامگ (همان، 164) اشاره کرد. توجه به کودکان در آثار پس از اسلام نیز چه به صورت کتاب مستقل و چه به طور اشاره­وار و گذرا ادامه داشت که برای نمونه به قابوس­نامه­ی عنصرالمعالی، نصاب الصبیانِ ابونصر فراهی، بهارستانِ جامی، گلستان سعدی و بسیاری دیگر از این دست آثار می‌توان اشاره کرد. اما گرایش بیش از پیش به ادبیات کودک در عصر قاجار به چشم می‌خورد. در این هنگام اندک اندک به گونه­های مختلف ادبیات کودک رایج توجه شد و از این میان  می­توان به ترجمه­ی آثار غربی، ساده­نویسی داستان­های کهن مانند کلیله و دمنه و مرزبان­نامه، کتاب­های درسی و اندرزنامه­ها برای کودکان اشاره کرد.