تأثیر نانوذرات SiO2 عاملدارشده بر خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازههای پلیاتیلن با دانسیتۀ کم/کاه گندم
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 استادیار گروه پژوهشی مواد سلولزی و بستهبندی، پژوهشکدۀ شیمی و پتروشیمی، پژوهشگاه استاندارد، کرج، ایران
3 استادیار گروه پژوهشی مواد سلولزی و بستهبندی، پژوهشکدۀ شیمی و پتروشیمی، پژوهشگاه استاندارد، کرج، ایران
doi
10.22059/jfwp.2020.300023.1091چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر کاربرد نانوذرات SiO2 عاملدارشده بر خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازههای پلیاتیلن سبک تقویتشده با کاه گندم بوده است. آبدوستی زیاد نانوذرات SiO2 سبب میشود که ذرات بهآسانی کلوخهای شده و در ماتریس پلیمری بهسختی پراکنده شوند؛ بنابراین اصلاح سطح نانوذرات SiO2 مؤثرترین روش برای رفع این مشکلات است. ابتدا نانوذرات SiO2 با ۳-آمینوپروپیل-تریمتوکسی سیلان (APTMS) اصلاح شدند و سپس چندسازههای پلیاتیلن سبک/کاه گندم با درصدهای مختلف نانوذرات SiO2 عاملدارشده (۰، ۱، ۲، ۳ و ۵ درصد)، با روش اختلاط مذاب آماده شدند. تغییر در ساختار شیمیایی نانوذرات SiO2تیمارشده با استفاده از طیفسنجی تبدیل فوریۀ مادون قرمز (FTIR) ارزیابی شد. از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM) برای بررسی توزیع نانوذرات SiO2 عاملدارشده در چندسازهها استفاده شد. در پایان خواص فیزیکی و مکانیکی (مقاومت کششی، مدول کششی، مقاومت خمشی و مدول خمشی) نانوکامپوزیتها بررسی شد. ظاهر شدن پیوند N-H در عدد موجی cm-1 ۶۹۵ و گروههای C-H آلیفاتیک در cm-1 ۲۸۴۱ و cm-1 ۲۹۴۷، پیوند موفقیتآمیز APTMS را بر سطح نانوذرات SiO2 نشان داد. براساس نتایج، استفاده از نانوذرات SiO2 عاملدارشده بهعنوان عامل تقویتکننده در چندسازهها، موجب افزایش خواص مکانیکی و کاهش جذب آب چندسازهها میشود.