فهم جوهره پدیده «پشیمانی استراتژیک»: مطالعه پدیدارشناسانه در حوزه استراتژی رفتاری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jibm.2019.280224.3488چکیده
هدف: استفاده از تجربیات ناشی از تصمیمهای اشتباه سازمانی و بهدنبال آن شکست، میتواند در کنار توجه به عوامل کلیدی موفقیت، زمینه را برای اتخاذ تصمیمهای اثربخش برای آینده کسبوکار فراهم کند. یکی از پیامدهای اتخاذ تصمیمهای غیربهینه در سطح عالی سازمان، پشیمانی استراتژیک است. پژوهش حاضر با هدف فهم ذات و جوهره پدیده پشیمانی استراتژیک انجام شده است. روش: بهدلیل لزوم گردآوری اطلاعات از افرادی که این پدیده را تجربه کردهاند، برای انجام پژوهش از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی هوسرل مبتنی بر الگوی بهینهشده کولایزی استفاده شد. فرایند نمونهگیری بهصورت هدفمند انجام گرفته و گردآوری دادهها مبتنی بر مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته با 12 نفر از مدیران عالی سازمانها انجام شد. اعتبار یافتههای پژوهش با استفاده از فرایند اپوخهگذاری و تأیید یافتهها توسط مشارکتکنندگان حاصل شد. یافتهها: یافتههای پژوهش در قالب هشت تم اصلی و 21 تم فرعی دربرگیرنده علائم احساسی و دو تم اصلی و شش تم فرعی مربوط به علائم شناختی پشیمانی استراتژیک، ارائه شد. در نهایت با استفاده از رویکرد تغییرات تخیلی هوسرل، از بین تمهای شناساییشده، ده ویژگی ذاتی که تبیینکننده جوهره پدیده پشیمانی استراتژیک است، استخراج شد. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش، ضمن وارد کردن مفهوم پشیمانی به ادبیات مدیریت استراتژیک، زمینه را برای تبیین مفهوم آن، تفکیک این پدیده از موارد مشابه و تنظیم استراتژیهای رفتاری در سطح عالی سازمان فراهم کرده است.
