شناسایی ابعاد برنامه درسی محیط کار بر اساس رویکرد یادگیری خودفرمانگردر شرکتهای نوآفرین
نویسندگان
1 دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2 دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
3 دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
4 دانشکده علوم انسانی -دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی.
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف شناسایی ابعاد برنامه درسی محیط کار بر اساس رویکرد یادگیری خودفرمانگر (هیوتاگوژی) در شرکتهای نوآفرین انجام گرفت. روش پژوهش، ترکیبی از روشهای کمّی و کیفی منتج از مکتب عملگرایی چندگانه است. این پژوهش از نظر هدف در دسته تحقیقات بنیادی با ماهیت اکتشافی و از لحاظ روش جمعآوری اطلاعات در دسته تحقیقات توصیفی قرار گرفته شده است. شناسایی ابعاد برنامه درسی محیط کار بر اساس رویکرد یادگیری خودفرمانگر به روش تحقیق پیمایش دلفی در چهار بخش 1- مصاحبه با متخصصان، 2- تهیه جدول هدف - محتوا، کدگذاری باز و محوری و پرسشنامه محقق ساخته بر اساس آن، 3-اجرای پرسشنامه در طی دو مرحله 4- تحلیل عامل Q با استفاده از نرمافزار 26-SPSS، صورتگرفته شده است. جامعه آماری پژوهش در بخش اول، 15 نفر از متخصصان برنامه درسی و کارشناسان ارشد شرکتهای نوآفرین و در بخش پیمایش دلفی، 20 نفر بوده است. نمونهگیری به روش شبکهای (گلولهبرفی) تا اشباع نظری ادامه یافت. نتایج پژوهش نشان داد که سه عامل بر برنامه درسی محیط کار مؤثر است که به ترتیب عبارتاند از: عوامل فردی و سازمانی (خودآگاهی، صفات یادگیرنده، یادگیری سازمانی، منطق یادگیری، شناسائی مسئله، ابزار و تکنولوژی)؛ برنامه درسی خودفرمانگر (برنامه درسی شخصی شده (Free Size) و برنامه درسی خودتعیینگر)؛ عوامل مدیریتی (ارزیابی، رهبر آموزشی).