معماری و فرهنگ در خانههای اعیانی تهران در دوره قاجار
نویسندگان
1 دانشیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 دانشجوی دکترای معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
3 دانشیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
10.22059/ijar.2013.50672چکیده
این پژوهش به بررسی نقش فرهنگ زندگی در شکلگیری معماری خانههای اعیانی تهران در دوره قاجار میپردازد. همزمان با شناخت شیوه زندگی، ساختار خانواده و شرایط فرهنگی ـ اجتماعی زندگی ایرانیان آن دوره به دنبال دستیابی به پاسخهایی دربارهی چگونگی روند خلق و تغییر فضاها است. ساختار خانواده و خانههای اعیانی دوران قاجار به تدریج بعد از اولین سفر ناصرالدینشاه به فرنگ (1290 ه.ق.) دچار تغییراتی شدند؛ این پژوهش خانههای اعیانی را فارغ از این تغییرات بررسی میکند تا نقش ساختار خانواده و فرهنگ وابسته به آن را در شکل دادن به خانه، روشن سازد. بر اساس طرح تحقیق تاریخی و روشهای توصیفی و تحلیلی، دادههای مربوط به فرهنگ و شیوه زندگی در خانههای اعیانی قاجار، بیشتر از منابع دست اول و گاه دست دوم جمعآوری شده است تا عوامل موثر در تعیین کالبد خانه شناخته شوند. منابع دست اول شامل نامهها و شرححالها و عکسهای مربوط به آن دوره هست. نتایج تحقیق نشاندهنده چگونگی شکلگیری و تغییر کالبد انعطافپذیر خانه، بر اساس ساختار خانواده است که خود تحت تاثیر اعتقادات مذهبی و نظام اجتماعی ساختار خانه را مبتنی بر جدایی فضاهای زنانه و مردانه شکل میداده است. هر گونه تغییر در تعداد یا نیازهای اعضای خانواده بازتعریف کالبد خانه را به دنبال داشته است.