مقایسه میزان ترس و اضطراب کودکان 6-3 ساله متعاقب درمانهای دندانپزشکی سرپایی و تحت بیهوشی عمومی در شهر اصفهان
نویسندگان
1 استاد، عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی ترابی نژاد، گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2 استادیار، دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)
3 دندانپزشکی
4 استادیار، دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)
doi
10.22038/jmds.2014.2134چکیده
مقدمه: امروزه توجه به کنترل ترس دردندانپزشکی کودکان افزایش یافته است. این پژوهش جهت بررسی تغییرات ترس متعاقب درمانهای دندانپزشکی سرپایی و تحت بیهوشی عمومی کودکان طراحی شد. مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی توصیفی، دو گروه 50 تایی کودک 6-3 ساله انتخاب شدند. یکی از این گروهها تحت درمان سرپایی و گروه دیگر تحت بیهوشی عمومی قرار گرفت. پرسشنامه CFSS-DS (Children’s Fear Survey Schedule – Dental Subscale) برای ارزیابی ترس کودکان استفاده شد و قبل از درمان و پس از آن توسط والدین تکمیل گردید. جهت تحلیل دادهها از آزمونهای آماری t مستقل، t زوجی و مجذور کای و نرم افزار SPSS با ویرایش 16 استفاده شد. سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین نمره ترس قبل از شروع درمان سرپایی 2/19±3/26 و 5-4 هفته پس از درمان 4/24±4/28 به دست آمد، که این تفاوت معنیدار نبود. میانگین نمره ترس قبل از شروع درمان بیهوشی عمومی 8/24±9/37 و 5-4 هفته پس از درمان 7/28±6/40 به دست آمد که این تفاوت معنیدار نبود. تفاوت میانگین نمره ترس قبل از درمان سرپایی و قبل از بیهوشی عمومی معنیدار بود (01/0=P). همچنین این تفاوت میانگین بعد از درمان سرپایی و بعد از بیهوشی عمومی معنیدار بود (02/0=P). نتیجه گیری: استفاده از بیهوشی عمومی به عنوان یک روش درمانی، باعث افزایش ترس در افراد مورد مطالعه حاضر نشد.