تشخیص یک مورد بیماری سلیاک بر مبنای تظاهرات دهانی
نویسندگان
1 دانشیار بیماریهای دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار بیماریهای دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار بیماریهای دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار بیماریهای داخلی، فوق تخصص گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
5 استادیار بیماریهای دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
6 پزشک عمومی
7 متخصص آسیب شناسی، بخش آسیب شناسی، معاونت پژوهشی بیمارستان رضوی مشهد
8 دستیار تخصصی بیماریهای دهان و تشخیص، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/jmds.2014.1992چکیده
چکیده مقدمه:هدف از نگارش این مقاله ارائه یک مورد زخمهای آفتی دهان به عنوان تنها علامت بالینی اولیه بیماری سلیاک است که منجر به تشخیص بیماری شده است. گزارش مورد:در معاینه یک خانم بیست و سه ساله با شکایت از ضعف شدید و ناتوانی در خوردن غذا، زخمهای راجعه دهانی توسط پزشک عمومی تشخیص داده شد، بیمار در بخش بیماریهای دهان معاینه شد و تشخیص زخمهای آفت ماژور توسط متخصص بیماریهای دهان مطرح گردید. یک یافته جالب تظاهرات گوارشی بود که همزمان با زخمهای دهانی شدت مییافت. بیمار توسط متخصص گوارش ارزیابی شد و بر اساس یافتههای لابراتواری و بیوپسی روده کوچک، تشخیص بیماری سلیاک برای بیمار مطرح و با مشاهده آتروفی شدید پرزهای روده از تشخیص بیماری سلیاک اطمینان حاصل شد. پس از شش ماه رژیم فاقد گلوتن هیچ شواهدی از زخمهای دهانی یافت نشد. هم اکنون بیمار در سلامت مطلوب به سر میبرد. نتیجه گیری:متخصص بیماریهای دهان نقش مهمی در تشخیص بیماریهای همراه با زخمهای آفتی دارد. ارجاع مناسب توسط دیگر مراقبین سلامت میتواند به تشخیص اولیه و پیش گیری از عوارض طولانی مدت بیماری سلیاک کمک کند. در آخر بر اهمیت ارزیابی ناهنجاریهای سیستمیک، در مواردی که زخم آفتی وجود دارد باید تاکید شود.
