طراحی و تبیین مدل جهتگیری استراتژیک در شرکتهای دانش بنیان ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکتری مدیریت بازرگانی، پردیس کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران
doi
10.22059/jibm.2017.235555.2642چکیده
هدف: واحدهای کسبوکار بهدلیل کمتوجهی به محیط رقابتی و نداشتن استراتژی دقیق برای مقابله با این شرایط، با مشکل روبهرو میشوند، یکی از مهمترین عواملی که موجب میشود سازمانها مزیت رقابتی پایدار داشته باشند، سرعت پاسخگویی در زمینه نیازهای بازار و مشتریان با توجه به منابع در اختیار است؛ از این رو موضوع جهتگیری استراتژیک در این زمینه بسیار کاربردی است. هدف پژوهش حاضر نیز طراحی و تبیین مدل جهتگیری استراتژیک در شرکتهای دانشبنیان ایران است. روش: روش پژوهش ماهیت اکتشافی دارد و از نظر هدف بنیادین بهشمار میرود. جامعه آماری، خبرگان شرکتهای دانشبنیان واقع در پارکهای علم و فناوری ایران است. خبرگان این پژوهش در زمینه تشکیل استارتآپها دارای تخصص هستند. همه 19 فرد انتخابشده در زمینه جهتدهی به شرکتهای خود در راستای بهبود عملکرد و ورود به بازار، تجربه کافی داشتند. رویکرد نمونهگیری بهصورت هدفمند و گلوله برفی است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش دادهبنیاد و برای گردآوری دادهها از مصاحبه عمیق استفاده شد. یافتهها: یافتههای تحقیق، شناسایی ابعاد آیندهگرایی، بازارگرایی، هزینهگرایی، یادگیری، رسمیتگرایی، برندگرایی، نوآوری، کارآفرینی و در نهایت سلطهگرایی است. نتیجهگیری: نتایج تحقیق به شناسایی این مقولهها انجامید: در زمینه شرایط علی، آیندهگرایی؛ در زمینه پدیده اصلی، بازارگرایی؛ در رابطه با شرایط مداخلهگر، هزینهگرایی و یادگیریگرایی؛ در بخش بستر حاکم، رسمیتگرایی و در رابطه با راهبرد اصلی، مقولههای برندگرایی، نوآوری گرایی و کارآفرینیگرایی شناسایی شد. شایان ذکر است که پیامد اصلی مدل، سلطهگرایی در بازار بود.
