فرزندآوری به مثابه یک مسأله اجتماعی- فرهنگی: تأملی برساختگرایانه به عمل سزارین در شهر تبریز، ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه انسانشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
2 عضو هیأت علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه پیام نور (مرکز خدابنده)، زنجان
3 دانشجوی دکترای و عضو هیأت علمی گروه مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
4 دانشجوی دکتری جامعهشناسی، گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
معنای زایمان ورای فرایندهای زیستپزشکی است که در خلال آن رخ میدهد. زایمان در صورتبندی تفکرات زنان نسبت به خودشان سهمی اساسی دارد و آثار چشمگیری بر سلامت مادر و اعضای خانواده میگذارد. چگونگی تعریف و برساخت فرزندآوری برای تمامی گروههای ذینفع از جمله پزشکان حائز اهمیت است. امروزه زایمان امری طبیعی نیست، بلکه به موضوعی برای مفهومپردازی و مداخله پزشکی بدل شده است. شیوع عمل سزارین در سطح جهانی و در ایران مؤید آن است که زندگی زنان به شکل روزافزونی در حال پزشکی شدن است و زنان در دوره بارداری و زایمان بیش از پیش به دانش پزشکان وابسته میشوند. این مقاله با هدف مطالعه تغییرات صورتگرفته در نهاد فرزندآوری، عمل سزارین را یک مسأله اجتماعی- فرهنگی قلمداد و بر عوامل مؤثر فرهنگی، عنصر آگاهی و تجارب زیسته در ارتباط با مادری تصریح میکند. این مقاله با اتخاذ رویکرد برساختگرایی در انسانشناسی و با طرح سئوالاتی از ...
