بررسی رابطۀ قابلیت معنابخشی استراتژیک و نوآوری مدل کسبوکار
نویسندگان
1 استادیار مدیریت کسب و کار (MBA)، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار، گروه MBA، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه MBA ،دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jibm.2018.248108.2874چکیده
نوآوری مدل کسبوکار بهطور عمده در فضایی مطرح میشود که محیط در حال تغییر و دستخوش برخی پیچیدگیها است. کارکردِ معنابخشی این ابهام را زدوده و سازمان را در راستای رسیدن به درک صحیحی از محیط برای جهتدهی به مدل کسبوکار، که توسط تصمیمگیرندگان ارشد سازمانی مشخص میشود، یاری میکند. این پژوهش رابطۀ قابلیت معنابخشی سازمان با نوآوری مدل کسبوکار را بررسی کرده است. عوامل پویایی محیط و ویژگیهای تیم مدیریت ارشد بهعنوان متغیرهای تعدیلکنندۀ این رابطه بیان میشوند. با انجام این مطالعه بهصورت پیمایش در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات، روی 287 سازمان نمونه، به روش PLS-SEM رابطۀ معنادار معنابخشی و نوآوری مدل کسبوکار تأیید شد و پویایی محیط کسبوکار، میزان تحصیلات تیم مدیریت ارشد و استراتژیهای تطبیقی سازمان به عنوان عوامل تعدیلگر این رابطه شناخته شدند.
