بررسی تاثیر آماده سازیهای سطحی مختلف پستهای فایبر بر استحکام باند به کور کامپوزیتی در محیط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دستیار تخصصی گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان
2 استادیار گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان
3 متخصص پروتزهای دندانی
4 دستیار تخصصی گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران
5 متخصص پروتزهای دندانی
doi
10.22038/jmds.2013.587چکیده
مقدمه: باند قابل اطمینان در حد فاصل ریشه، پست و کور جهت موفقیت کلینیکی رستوریشنهای دارای پست حیاتی است. جهت کاهش ریسک شکست، بهبود باند حائز اهمیت است. بنابراین آماده سازی سطحی مختلفی برای پستها پیشنهاد شده است. هدف از این مطالعه، ارزیابی تاثیر آمادهسازیهای سطحی مختلف بر استحکام باند پستهای فایبر به کور کامپوزیت میباشد. مواد و روشها: در این مطالعه 40 پست تقویت شده با فایبر بکار رفت. پس از آمادهسازی و برش آنها، نمونههای حاصل در 4 گروه (28N=) قرار گرفتند. پستها تحت آماده سازیهای سطحی مختلفی از قبیل بدون درمان سطحی (گروه کنترل)، آمادهسازی با هیدروژن پراکسید 10%، آمادهسازی با سایلن، آمادهسازی با HF و سایلن قرار گرفتند. سپس پستها در دستگاه Microtensile testing مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج توسط آزمونهای آماری ANOVAOne-way و توکی آنالیز شدند (05/0α=). یافتهها: بیشترین استحکام باند در آمادهسازی با هیدروژن پراکسید 10% (MPa 95/8±84/19) مشاهده شد و کمترین استحکام مربوط به گروه کنترل (MPa 40/3±44/12) بود. مقایسه گروهها با تست Dunnett T3 نشان داد که اختلاف آماری بین گروههای مختلف معنیدار میباشد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج این مطالعه، آمادهسازی با H2O2-10% و سایلن استحکام باند پستهای FRC به کور کامپوزیت را بیشتر از سایر روشها افزایش میدهد. بطور کلی، استحکام باند پستها به کور کامپوزیت با آمادهسازیهای سطحی افزایش مییابد.