فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه:با وجود پیشرفت‏های زیاد در ساخت کامپوزیت‏های دندانی، ثبات رنگ آنها هنوز هم یک مشکل اساسی محسوب می‏گردد. به خصوص این که در دندانپزشکی کودکان غیر از مشکلات مربوط به زیبایی و تحمیل هزینه اضافی، مسئله ویزیت‏های مکرر اطفال به دلیل مشکلات کنترل رفتاری آن‏ها، اهمیت بسیار دارد. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی تأثیر نوشیدنی‏های رایج کودکان روی ثبات رنگ دو نوع کامپوزیت میکروهیبرید و نانوهیبرید بود. مواد و روش‏ها:در این مطالعه تجربی، ٨٠ نمونه دیسکی شکل با ضخامت 2 و قطر 10 میلی‏متر از دو کامپوزیت میکروهیبرید (Point4 (Kerr و نانوهیبرید (Herculite XRV Ultra (Kerr تهیه شد (دو گروه ٤٠ تایی). سپس نمونه‏های هر گروه به ٥ زیرگروه ٨ تایی تقسیم شده و به مدت 10 روز روزانه 4 ساعت در 5 محلول آب پرتقال، آب انگور قرمز، نوشابه زرد، شیرکاکائو و آب مقطر (گروه کنترل) غوطه‏ور شدند. رنگ نمونه‏ها با یک اسپکتروفوتومتر انعکاسی با استفاده از فضای رنگ CIE lab، در ابتدای کار و بعد از رنگ پذیری اندازه گیری شد. نتایج توسط آزمون Way-ANOVA2 مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‏ها:آزمون آنالیز واریانس دوطرفه (2-Way ANOVA) نشان داد که تفاوت آماری معنی‏داری بین دو نوع کامپوزیت میکروهیبرید (P4) و نانوهیبرید (HCU) از لحاظ میزان رنگ‏پذیری در محیط‏های رنگی مذکور وجود نداشت (29/0=P و 13/1=F). به علاوه با استفاده از آزمون واریانس دوطرفه مشخص گردید که نوع نوشیدنی (نوع محیط‏های رنگی) تأثیر قابل توجهی بر میزان رنگ‏پذیری مواد داشت (001/0>P و 73/10=F). نتیجه‏گیری:با توجه به نتایج مطالعه حاضر به نظر نمی‏رسد که نانوکامپوزیت‏های جدید مزیت چندانی در مقایسه با میکروهیبریدها در زمینه مقاومت به رنگ‏پذیری داشته باشند. به علاوه با توجه به نتایج حاصل، مصرف نوشیدنی‏های رنگی به ویژه آب انگور و شیرکاکائو در چند روز اوّل پس از ترمیم کامپوزیت توصیه نمی‏شود.