مقایسه فیلم‏های رادیوگرافی داخل دهانی با سرعت D و F در تشخیص پوسیدگی‏های پروگزیمالی در شرایط آزمایشگاهی

نویسندگان

1 استادیار گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان

2 استادیار گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دندانپزشکی تهران

3 دستیار تخصصی گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

4 استادیار گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان

5 دستیار تخصصی گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

doi
10.22038/jmds.2014.434
چکیده

مقدمه: استفاده از فیلم‏های با سرعت بالا یکی از فاکتورهای مهم دخیل در کاهش دوز اشعه می‏باشد. اما، توانایی تشخیصی فیلم‏های سریع باید قبل از استفاده رایج از آنها تعیین شود. هدف از این مطالعه مقایسه کارآیی فیلم‏های با سرعت D و F در تشخیص پوسیدگی‏های پروگزیمال بود.مواد و روش‏ها: از هشتاد سطح پروگزیمال، در 40 دندان پرمولر کشیده شده بدون ترمیم، با استفاده از دو نوع فیلم داخل دهانی Flowdental با سرعت D و F،تحت شرایط استاندارد رادیوگرافی تهیه شد. تشخیص واقعی پوسیدگی براساس ارزیابی هیستولوژیک سطوح پروگزیمال پس از برش دندان‏ها بود.دو مشاهده‌گر با خواندن رادیوگرافی ها و با استفاده از درجه بندی چهار گزینه‏ای تشخیص خود را ثبت نمودند. پاسخ‏های مشاهده‌گران توسط آنالیز  ROC ارزیابی شد وسطوح زیر منحنی(Az) ROCاز طریق مقایسه دو به دو منحنی ROCبررسی شد. یافته‏ها: میانگین سطح زیر منحنی (Az) برای فیلم D 934/0و برای فیلم F 920/0 بود. این اختلاف‏ها از لحاظ آماری معنی‏دارنبودند(548/0=P). همچنین اختلاف میان مشاهده‌گران نیز از لحاظ آماری معنی‏دار نبود. نتیجه گیری: کارآیی فیلم جدید با سرعت F در تشخیص پوسیدگی با فیلم با سرعت D متفاوت نبود. این فیلم توانایی کاهش دوز بیمار با حفظ کیفیت تشخیصی را نشان می‏دهد.