تأثیر سیاست‌های حداقل پارکینگ بر قیمت مسکن (مطالعۀ موردی مناطق منتخب شهر تهران)

نویسندگان

1 دانشیار گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول).

2 دانشیار گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 دانش‌آموختۀ کارشناسی‌ارشد اقتصاد مسکن، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.22084/aes.2025.30673.3777
چکیده

مسئله مسکن، ازجمله مهم‌ترین مسائل انسان در صد سال اخیر است. قیمت مسکن همواره به‌صورت تصاعدی به‌دلایل مختلف افزایش پیدا‌کرده و تهیۀ آن در طول زمان دشوارتر شده است. موضوع این پژوهش بررسی اثرگذار بودن قوانین محدود‌کننده بر قیمت واحدهای مسکونی است. در این پژوهش رابطۀ بین قانون حداقل پارکینگ و قیمت واحدهای مسکونی بررسی و پیشنهادهای سیاستی در جهت جای‌گزین‌کردن یا تسهیل این قانون ارائه‌شده است. روش‌های به‌کار رفته در این تحقیق شامل آمار توصیفی، جهت تعیین ارتباط بین متغیرها از آمار استنباطی و رگرسیون حداقل مربعات معمولی گام‌به‌گام استفاده می‌شود. داده‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: داده‌های به‌دست آمده از پرسش‌نامه‌‌های توزیع‌شده بین فعالان بازار مسکن شهر تهران که شامل 384 پرسش‌نامه‌ و داده‌های 62419 معاملۀ واحدهای مسکونی از آذر 1400 تا آذر 1401ه‍.ش. از مرکز ثبت معاملات املاک و مستغلات می‌شود. طبق یافته‌های پژوهش قانون حداقل پارکینگ منجر به افزایش بین 2 تا 8 درصدی در قیمت واحدهای مسکونی شده است. در پرسش‌نامۀ‌ توزیع‌شده، نظرات فعالان بازار مسکن دربارۀ سیاست‌های جای‌گزین جهت اصلاح قانون حداقل پارکینگ گردآوری و در این پژوهش ارائه شد.