بررسی کیفیت تدریس درس "سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی" برای دانشجویان عمومی دانشکده‏ های دندانپزشکی ایران

نویسندگان

1 استادیار گروه دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

2 استادیار گروه سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

3 دانشیار گروه سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

doi
10.22038/jmds.2014.444
چکیده

مقدمه: از تصویب تغییرات کیفی و کمی در ارائه درس سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی در دوره دندانپزشکی عمومی ده سال می‏گذرد. هدف مطالعه حاضر بررسی نحوه ارائه این درس در دانشکده‏های دندانپزشکی ایران پس از گذشت یک دهه بود.مواد و روش‏ها: در بهار سال 1388، از دانشکده‏های دندانپزشکی کشور تقاضا شد نحوه ارائه درس سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی در واحدهای نظری و عملی را از جهت محتوا و شکل ارائه درس، نحوه توزیع واحدها در طول دوره، و هیات علمی ارائه دهنده درس ارسال نمایند. یافته‏ها: از 12 دانشکده پاسخ دریافت شد. در تمام دانشکده‏ها محتوای درس مطابق مصوبه وزارتخانه و شکل ارائه، ترکیبی از سخنرانی، کارگاه و کار در فیلد بود. سخنرانی، شکل غالب ارائه درس حتی در برخی قسمت‏های واحد عملی بوده و کار در فیلد ناچیز بود. در 92% دانشکده‏ها، این درس به صورت یک واحد نظری و 5 واحد عملی ارائه می‏شد. هیات علمی ارائه دهنده درس در 58% دانشکده‏ها تخصص دندانپزشکی اجتماعی نداشتند. نتیجه گیری:ارائه درس سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی در دانشکده‏های دندانپزشکی ایران با محدودیت‏ها و کمبودهایی در محتوی و اجرا همراه است که برای برطرف کردن آنها نیاز به تقویت بیشتر گروه سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، همکاری و هماهنگی‏های بیشتر درون دانشکده و همچنین بین دانشکده و دانشگاه می‏باشد.