ارائة مدلی برای پاسخگوبودن مدارس عادی به کودکان اوتیسم بر پایة رفتارشناسی
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری و شهرسازی دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشتة مهندسی معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
در پژوهش حاضر با بررسی و شناخت دقیق رفتارهای کودکان مبتلا به اوتیسم و واکنشهای آنان به عناصر کالبدی آموزشی برای تعیین چارچوبهای لازم مراکز آموزشی این کودکان، با تکیه بر نظر کارشناسی درمانگران فعال در این زمینه، به نحوی که بتوانند به اکثر موارد اختلال تعمیم داده شوند، الگویی برای پاسخگوبودن مدارس عادی برای کودکان اوتیستیک طراحی شد. نتایج پژوهش میدانی حداقل تغییرات لازم به منظور استفاده از مراکز آموزشی کودکان عادی برای کودکان دارای اختلالات اوتیسم را ارائه میدهد. روش پژوهش توصیفی - پیمایشی است. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامة محققساخته با تکیه بر نظر کارشناسی درمانگران فعال در زمینة اوتیسم بود. جامعة آماری روانشناسان و درمانگران فعال کشور در رابطه با کودکان اوتیسم بودند که گروهی مجازی شامل 1064 نفر را تشکیل میدادند. بر اساس فرمول کوکران حداقل 118 نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شد. برای تعیین پایایی، در ابتدا آلفای کرونباخ پرسشنامه بررسی شد؛ سپس، پاسخهای درمانگران با استفاده از آنالیز آماری کایاسکوئر تحلیل شد. نتایج آزمون کای اسکوئر همة گویهها بنا بر نظر روانشناسان نشاندهندة این بود که عبارات بیانشده و مورد استفاده در طراحی بر بهبود آموزش و درمان کودکان اوتیسم تأثیرگذار است. در نهایت، با توجه به نتایج پژوهش الگویی مناسب برای کلاسهای آموزشی کودکان دارای اختلالات اوتیسم ارائه شد.
